all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

15/8/14

☢ ο χωρισμός


picture via weheartit.com

15 Αυγούστου.
Χρόνια πολλά σε εορτάζοντες/ουσες και μη, μεγάλη μέρα - μεγάλη γιορτή. Στα μισά του Αυγούστου και σιγά-σιγά μελαγχολώ σκεπτόμενη πότε κιόλας φτάσαμε στο τέλος. Κάπως έτσι επέλεξα και το θέμα του σημερινού post που κάθε άλλο παρά λυπητερό είναι. Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι δικό μου, αλλά ο τρόπος σκέψης με αντιπροσωπεύει. Το μοιράστηκε μαζί μου, μήνες νωρίτερα, μια φίλη και πολύ χάρηκα γιατί αντιλήφθηκα πως βρίσκομαι ανάμεσα σε ψυχές που μπορούν να διαβάσουν τη δική μου. 

Το κείμενο ανήκει στην Κατερίνα Κεχαγιά. Αν σας αρέσει ο καθημερινός, ειλικρινής και to the point τρόπος γραφής μπορείτε να βρείτε περισσότερα κείμενά της εδώ
Απολαύστε υπεύθυνα.

"Θέλω να χωρίζουν οι άνθρωποι. Ειλικρινά σας το γράφω.

Αν έρθει φίλος και μου περιγράψει τη σχεσιακή του κατάσταση, τις περισσότερες φορές συνιστώ χωρισμό. Άμεσο, αναίμακτο, ακόμη και διαδικτυακό αν χρειαστεί, για να γλυτώσεις και την υποκρισία των λεγομένων, που κρύβουν οι real time. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ένα μήνυμα και καθάρισες. Νεκρική ηρεμία στην ατμόσφαιρα.

Ξέρετε, είναι κάποιοι χωρισμοί που φοράνε σιγαστήρα, κάποιες σχέσεις που 'χουν μπει στη φωτιά σε μέτρια θερμοκρασία και σιγοβράζουν επί μήνες το ίδιο μπρόκολο. Και τότε είναι δύο τα τινά. Ή να σου σαπίσει η πρασινάδα μες στο κατσαρολικό ή να πάρει φωτιά η κουζίνα.

Να μάθουν να χωρίζουν οι άνθρωποι που δεν ξέρουν γιατί είναι μαζί. Ή για την ακρίβεια, να μην έρχονται κοντά αν δε γνωρίζουν το γιατί.

Λογοτέχνες, ποιητές και αρθρογράφoι, έχουν εξαντλήσει τη θεματολογία του μονόπλευρου ή έστω του δυσανάλογου έρωτα. Ο ένας λαχταρά πάντα περισσότερο, ο ένας διεκδικεί, υπομένει και επιμένει. Ο δεύτερος στη χάση και στη φέξη, έχει κάτι αναλαμπές τρυφερότητας, που κρατάνε το ζευγάρι μαζί με το ζόρι, όσο περισσότερα χρόνια τραβήξει η κολόνια της αυτοταπείνωσης.

Εκεί λες καλά, εκεί κάνεις τα στραβά μάτια, εκεί δίνεις τον ώμο σου να ξαπλώσει ο πληγωμένος, θα πεις και δυο παρηγορητικές κουβέντες. Γιατί έχουμε όλοι διευρυμένα όρια ανοχής και επιείκειας στον έρωτα. Και γιατί το μαστίγιο, όπως και το καρότο του, είναι από αυτά που εμπνέουν και που εξελίσσουν.

Ας πονέσεις λες, ας χάσεις μήνες και βδομάδες απ'τη ζωή σου, ας παραιτηθείς. Έρωτας είναι και του αξίζει. Υπάρχουν όμως και οι σχέσεις των repeated one night stand. Οι σχέσεις όλο μέλι-μέλι και από τηγανίτα τίποτα.

Όσο κάποιοι εκεί έξω, προσπαθούν εναγωνίως να προσδώσουν μια ταμπέλα στην ερωτική τους ζωή, κάποιοι άλλοι έχουν μόνο εκείνη. Αυτοί είναι πιο μόνοι και απ'τους μόνους. Γιατί γουστάρει ο άνθρωπος, να ονοματίζει ό,τι έχει. Κι έτσι πάει και βαφτίζει αγάπη μια συμπάθεια, έρωτα μία έλξη και σχέση μια παρέα.

Είναι τα ζευγάρια που θα μιλήσουν στο τηλέφωνο μια φόρα ημερησίως. Θα βγουν για ποτό το Σαββατόβραδο και θα κοιμηθούν στο ίδιο κρεβάτι πέντε-έξι φορές το μήνα. Αλλά ακόμη και αν δε μιλήσουν για καληνύχτα, ακόμη και αν δεν ξυπνήσουν μαζί, μικρό το κακό.

«Σε σχέση» θα δηλώσουν στα σόσιαλ μίντια κι ας μην ξέρει ο ένας το αγαπημένο χρώμα του άλλου. Ονειρεύονται, αλλά όχι κοινά. Στο φαντασιακό μέλλον του ενός, δε χωρά ο άλλος. Είναι μαζί όπως όπως και για όσο. Μέχρι να ενθουσιαστούν με κάτι νέο. Και ούτε δράματα, ούτε κλάματα, ούτε κουδούνια τα ξημερώματα. Η αξιοπρέπεια της χλιαρότητας.

Να μάθουν να χωρίζουν οι άνθρωποι, που ζουν συμφωνίες ενηλίκων, αντί για έρωτες. Οι συμφωνίες είναι χαλαρές, διακριτικές, ευχάριστες. Είναι οι ανάσες σε μια φορτωμένη καθημερινότητα. Είναι το διαθέσιμο σώμα, που θα σε βγάλει από την κουραστική αναζήτηση εκτόνωσης των ενστίκτων σου. Είναι η συνοδεία που θα 'χεις στο ετήσιο πάρτι της εταιρείας.

Οι έρωτες όμως είναι αδιάκριτοι, φλύαροι και αχόρταγοι. Διεκδικούν και απαιτούν σαν κακομαθημένα παιδιά. Κοιμούνται και ξυπνούν την ίδια ώρα. Παίρνουν τα τηλέφωνα φωτιά και τα όνειρα αυστηρά σε πληθυντικό βαθμό. Τα ζητούν και τα έχουν όλα. Μόνο αυτοί δικαιούνται να ονομάζονται έρωτες. Και είναι οι μόνοι που θα υπήρχαν, αν ήξεραν να χωρίζουν οι άνθρωποι που δεν ήταν ποτέ μαζί."


Ραντεβού στο επόμενο,
μικρή Κάρολ.

25/7/14

το καλοκαίρι μου vol.2


από προσωπική συλλογή

Καλησπέρα και πάλι!
Παρασκευή σήμερα, αύριο Σάββατο και όλα αυτά πλησιάζοντας προς τον Αύγουστο. Όμορφα. Το φετινό καλοκαίρι μου είναι περίεργο, αλλά παραμένω αισιόδοξη. Άλλωστε, καλοκαίρι και μιζέρια δε κάνουν σπιτικό. Έπειτα από φρικτό πονόδοντο, επιστρέφω με ένα αλλιώτικο post, πιο ανάλαφρο από τα προηγούμενα που θα ελκύσει τις φίλες αναγνώστριες και δε θα απογοητεύσει το κάποιο αντρικό κοινό που μας παρακολουθεί. Θα μοιραστώ κάποιες προσωπικές μου επιλογές χωρίς κανέναν κερδοσκοπικό ή άλλον ύπουλο λόγο, γιατί διάφορα φημολογούνται στη πιάτσα και δεν αρέσκομαι να μου φορτωθούν. Το post περιλαμβάνει από βιβλία, ταινίες, σανδάλια, κοσμήματα μέχρι και προτάσεις φαγητού. 
Let's start.

Βιβλία
Ναι, ξέρω. Ύφος μπλασέ και φάση "τώρα καλά καλά τελείωσε η εξεταστική και η παράδοση εργασιών, και θες να ανοίξω βιβλίο πέραν του Cosmopolitan ή της αθλητικής εφημερίδας;". Δεν είμαι καλή στο να πείθω, αλλά αν βρεις την ιστορία που σε κινητοποιεί, συγκινεί, εξαγριώνει (δε συνεχίζω για ευνόητους λόγους) θα καταλάβεις ποια είναι η ιδανική τροφή ενός υγιές μυαλού. Το θέμα είναι να κάνεις την αρχή, αυτό ισχύει για τα πάντα, να το θυμάσαι. Έπειτα παίρνεις και παίρνουν το δρόμο τους. Να επισημάνω, πως τα περισσότερα βιβλία τα αγοράζω ηλεκτρονικά από το Public, συμφέρει σε τιμές (ούτε έξοδα αποστολής, ούτε αντικαταβολής). Επίσης, οι εκδηλώσεις βιβλίου ή  διάφορα bazaar είναι μια καλή ευκαιρία για έρευνα αγοράς. Εγώ βάσει αυτών που έχω διαβάσει ξεχωρίζω τα ακόλουθα (τυχαία η σειρά):
                                                                 
Ο μοναχός που πούλησε τη Ferrari του, Robin Sharma
πληροφορίες εδώ
Άκου ανθρωπάκο, Wilhelm Reich
πληροφορίες εδώ
Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, Gabriel Garcia Marquez
πληροφορίες εδώ
Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, Άλκη Ζέη
πληροφορίες εδώ
Το λάθος αστέρι, John Green
πληροφορίες εδώ
Κλείνει το κεφάλαιο βιβλίο και ανοίγει το κεφάλαιο ταινίες και σειρές. 

Ταινίες & σειρές
Να ξεκινήσω από τις σειρές και να ομολογήσω πως δεν έχω δει κανένα επεισόδιο από αυτή την μάλλον εξαιρετική όπως φημολογείται σειρά: Games of Thrones. Ο λόγος; Δεν υπάρχει εξήγηση. 
Κατά καιρούς ξεκινάω διάφορες αλλά κάπου τις παρατάω, η αναμονή του επόμενου επεισοδίου μάλλον με κουράζει παρά μου προκαλεί αγωνία. Για έναν λόγο που δε καταλαβαίνω ή που δε θέλω να παραδεχθώ, είχα κολλήσει με τις βαμπιρίστικες σειρές: True Blood και Vampire Diaries. Έπειτα κινήθηκα προς τις Αμερικανιές: το Homeland ήταν πάνω από το μέτριο, ενώ ο τρίτος κύκλος του American Horror Story ήταν αντάξιο των προσδοκιών μου. Μετά από φίλες επηρεάστηκα και έπεσα στο καλούπι των Pretty Little Liars σχετικά καλή, μιας που δεν ασχολούνται μόνο με γκομενίστικα θέματα και ρούχα, αλλά υπάρχει και μυστήριο. Τελευταία έπεσα στα δίχτυα του The last ship και του Tyrant, ειδικά η τελευταία με εντυπωσίασε. All time classic το Criminal Minds. Μπορείτε να τις δείτε και από τον υπολογιστή σας, όλες όσες αναφέρθηκαν, στο teniesonline.ucoz.com . 
Σχετικά τώρα με ταινίες προτείνω ανεπιφύλακτα (τυχαία σειρά):
Η λίστα μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον αλλά θα τη λήξω εδώ. 
Στροφή 180 μοιρών. Συνεχίζω με καλοκαιρινό μούντ γράφωντας και ποστάροντας φωτος από τα αγαπημένα μου σανδάλια. 

Σανδάλια
Ωραία συντροφιά τα βιβλία και οι ταινίες, αλλά καλοκαίρι βρε παιδιά. Θες να πας για ένα φρέσκο χυμό λεμόνι, ένα κοκτέιλ μια βόλτα με το τετράποδο. Θες άνεση, στυλ, ποιότητα και χειροποίητο; Εγώ τα βρήκα όλα αυτά μαζί εδώ. Την ιστορία του brand Kalliope M. μπορείς να την διαβάσεις εδώ, ενώ το πρωτότυπο βιογραφικό της δημιουργού θα το βρεις εδώ. Δεν την γνωρίζω προσωπικά -ακόμα- αλλά την ανακάλυψα κάπου το καλοκαίρι του 2012, που αναζητούσα χειροποίητα σανδάλια εν όψει του ταξιδιού μου στη Σαντορίνη. Ε από τότε δεύτερο δέρμα. Δεν θα πω τίποτα παραπάνω καθώς μπορείτε να δείτε τη δουλειά της και να διαβάσετε κριτικές που αναρτώνται στη σελίδα της. Μόνο για την Καλλιόπη μια κουβέντα. Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που θαυμάζεις το έξυπνο σχόλιό τους και το τρόπο που αντιμετωπίζουν τα της καθημερινότητας και όχι μόνο. 

Καλοκαίρι 2012
τα σανδάλια εδώ
Καλοκαίρι 2013
τα σανδάλια εδώ
Καλοκαίρι 2014 (με τη φίλη Γεωργία)
σανδάλια εδώ και εδώ
Σε περίπτωση που δεν ανοίγουν τα links μάλλον είναι "κλειστές" οι φωτογραφίες, οπότε πατήστε Like στη σελίδα Kalliope M. και έπειτα δε θα υπάρχει πρόβλημα. Αν υπάρχει, να κάψετε το πισί σας.

Κοσμήματα
 Συνεχίζω με αξεσουάρ και χειροποίητα κοσμήματα. Δεν έχω στάνταρ κι πειραματίζομαι με όλων των ειδών. Τελευταία, κυκλοφορώ πολύ με Μy Piece of Chic, θα τα βρείτε εδώ. H Αλεξία είναι φίλη και συμφοιτήτρια στο μεταπτυχιακό μου. Η φάση είναι παινεύω το σπιτικό μου. Αγαπημένο must του καλοκαιριού το βραχιολάκι ποδιού -χιπστεροκαταστάσεις- .
ποδοβράχιολο εδώ παρέα με Jojo
Εσπαντρίγιες Keep Fred -γιατί ξέρω ότι θα πέσει εκεί το μάτι σου-
Το αγαπημένο μου καλοκαιρινό -και όχι μόνο κολιέ- είναι από τη πολύ καλή φίλη και δημιουργό Νίκη από το ~ Art in Wonderland ~ ~ by Nicky, που θα βρεις εδώ. Η φάση συνεχίζει να είναι παινεύω το σπιτικό μου. Λιγουρεύτηκες τα ρουχαλάκια που φτιάχνει ε; Καημός. 

Σαντορίνη αγαπημένη
το κολιέ εδώ
Αν δεν ανοίγουν τα links κάνε ό,τι είπα και για τα Kalliope M.
Και θα κλείσω αυτό το μπαμπάτσικο post με ΦΑΓΗΤΟ. Πονόδοντος γιοκ φαΐ on. 

Φαγητό
Αναζητάς δροσιστικό καλοκαιρινό ρόφημα. Εγώ είμαι του ξινού και του λεμονιού. Οπότε προτείνω παγωμένη φυσική λεμονίτα. Την συνταγή την κλέβω από την Αργυρώ την γνωστή, αν και όλες παραπλίσιες είναι. Θα την βρεις εδώ. Συνεχίζω με φακοσαλάτα. Εγώ φακές δεν έτρωγα, αλλά απ' όταν έγινα φοιτήτρια ο πειραματισμός ξεκίνησε και οι προτιμήσεις άλλαξαν. Σου προτείνω να το δοκιμάσεις, η συνταγή εδώ. Και θα κλείσω με ντούπερ γλυκό, γνωστό ως Cronuts κάτι μεταξύ κρουασάν και ντόνατς, δες τη συνταγή από την Gourmelita εδώ.
Καλή όρεξη!

υ.γ. Συγχαρητήρια στα παιδιά που ορκίστηκαν, εύχομαι τα καλύτερα.


Μέχρι το επόμενο,
καλές βουτιές.
μικρή Κάρολ.

16/7/14

✖ τα μυστικά


picture taken via weheartit.com

Θερμή καλησπέρα σας.
Ευχαριστώ όσους/-ες μπήκαν στην διαδικασία να αφήσουν κάποιο σχόλιο στο προηγούμενο "εορταστικό" post (και αυτούς/-ές που τα ταχυδρόμησαν μέσω inbox λόγω ντροπής, τζ.). Ο ήλιος του Ιουλίου καλά κρατεί εδώ στη Ρόδο, παρότι προς τα επάνω έμαθα πως ο καιρός δεν ξηγιέται καλά. Δεν περνάει από το χέρι μας, so απόλαυσε την ετεροχρονισμένη βροχάδα και αποτοξινώσου από το baby oil. Απολέπιση τώρα! 

Επηρεασμένη από την αγαπημένη σειρά Pretty Little Liars (αν και έχει αρχίσει να με κουράζει βλ. 5ος κύκλος) είπα να γράψω πέντε μετρημένα πράγματα για τα μυστικά. Αν ήθελες να διαβάσεις κάτι σχετικά με το ψέμα τσέκαρε εδώ. Μια παρένθεση, μιας που λέμε για διάβασμα, προτείνω ανεπιφύλακτα το "Λάθος Αστέρι" του John Green. Ένα βιβλίο όχι για τον καρκίνο, αλλά για τη ζωή (τώρα αυτό από κάπου το έκλεψα, αλλά δε θυμάμαι, anyway). Για την ομώνυμη ταινία θα εκφέρω σύντομα γνώμη, κλείνει η παρένθεση.

Μυστικά. Μεγάλα, μικρά, πονηρά, φιλικά, με ουσία ή ανωμαλία που ποικίλουν σε θεματική ύλη, εύκολα καρυκεύουν την αλήθεια, γεννούν μυθοπλασίες και ανοιγοκλείνουν στόματα. Ας μην δουλευόμαστε και μεταξύ μας. Έχουμε τουλάχιστον μάστερ απόκρυψης πληροφοριών και γεγονότων και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία ανά τα χρόνια. Ο λόγος; Τις περισσότερες φορές, αδιευκρίνιστος και τις υπόλοιπες δήθεν καλή πράξη αποφυγής κάθε ίχνους άλογου πανικού. Ή μπορεί και να ισχύει αυτό που ισχυρίζεται ο Πυθαγόρας "ου πάντα τοις πάσι ρητά". Η δε αποκάλυψη προμηνύει μια new era σε φιλίες, ερωτικά πολύγωνα, οικογενειακής φύσεως ζητήματα, επαγγελματικές σχέσεις με κάθε λογής αντίδραση.

Αν με ρωτάς, μυστικό ή ψέμα, επιλέγω αναγκαστικά το πρώτο. Σίγουρα υπάρχουν πράγματα, καταστάσεις και θέματα που θέλουμε να κρατήσουμε για εμάς και τους εαυτούς μας. Άντε και τους ψυχολόγους μας, στη καλύτερη των περιπτώσεων. Το να μη μιλάς καθόλου από το να λες άρες μάρες κουκουνάρες είναι σαφώς πιο πρακτικό και μάλλον πιο ανώδυνο σε πομπό και δέκτη. Η αλήθεια για το ποιοι είμαστε, τι σκεφτόμαστε και τι πραγματικά θέλουμε, νιώθουμε και αγωνιούμε είναι μυστική. Τα λόγια και οι πράξεις μας εύκολα και πολλές φορές συνειδητά και ηθελημένα παρερμηνεύονται με απώτερο σκοπό την εξυπηρέτηση του μυστικισμού της πραγματικής μας ταυτότητας.

Είναι λίγα τα άτομα που θα καταφέρουν να σπάσουν τον κλοιό της μυστικότητας που περιβάλει τη ζωή σου και όλα όσα έχεις συμπεριλάβει σ' αυτήν. Σκέψου πως μια μυστική ζωή συνεπάγεται μοναχικότητα και αποξένωση, που σε μικρές ποσότητες μπορεί να μην είναι τόσο άσχημο όσο ακούγεται, αλλά για μια ολόκληρη ζωή, όση και αν είναι αυτή, είναι ένα τραγικό μηδενικό. Η εμπιστοσύνη, άλλωστε, δεν είναι αυτοδημιούργητη. Καλλιεργείται πάντα στα ζυγά με διαρκή αλληλεπίδραση. Δυστυχώς, όλα πια τα θεωρούμε ζητήματα ατομικισμού και πέφτουμε στην παγίδα του "να κρατήσω κάτι και για 'μένα" με αποτέλεσμα "που πήγαν όλοι/-ες;".

Κλείνω με τον André Malraux που με βρίσκει σύμφωνη με τα προλεγόμενα "η αλήθεια ενός ανθρώπου είναι κυρίως αυτό που κρύβει". Εγώ πάλι, σαν αδιάκριτη γαϊδούρα, προσθέτω  και τη σημασία του τι και από ποιον το κρύβει. Μυρίζομαι ζητήματα επιλογής, εσύ τι θαρρείς;

μικρή Κάρολ.