all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

10/7/14

❶ χρόνος




Καλησπέρα σας!
Πολύ καιρό έχετε να διαβάσετε κάτι από 'μένα και κατανοώ τη στέρησή σας. Μάλλον χαίρομαι που δε διάβασα για ομαδικές αυτοκτονίες και απεργίες πείνας.Υποχρεώσεις, όπως πολύ καλά γνωρίζετε. Ολοκληρώθηκαν, ωστόσο, ελπίζω με κάποια δόση επιτυχίας και επιτέλους βρίσκομαι στο όμορφο νησί της Ρόδου για τις προγραμματισμένες διακοπές μου. Δεν θα μιζεριάσω, γιατί νιώθω τυχερή που έχω τη δυνατότητα να μιλάω για διακοπές την ίδια ώρα που κάποιοι δεν απολαμβάνουν καν πόσιμο νερό. Τέλος πάντων, συνεχίζω.

Τον Ιούλη του 2013 δημιούργησα σχεδόν με απόλυτο αυθορμητισμό το blog "μικρή Κάρολ" , που στη συνέχεια εξελίχθηκε ως έχει σήμερα με αρκετές ακόμα θεωρώ δυνατότητες βελτίωσης για το προσεχές μέλλον. Άλλωστε, ποιος/-α αρκείται με ευχαρίστηση στα ήδη έχοντα; Ήταν μια ιδέα της καλοκαιρινής ανάπαυλας, που να σου πω την αλήθεια δεν έχω μπει στη διαδικασία να αξιολογήσω μέχρι σήμερα, και που δε βρίσκω το λόγο να το κάνω ακόμα. Για εμένα δεν ήταν τόσο να μοιράζομαι όσα με απασχολούσαν, όσο να αποδέχομαι αυτά που ήδη πιστεύω πάνω σε θέματα της καθημερινότητας και όχι μόνο, πολλές φορές κάπως άκομψα, χωρίς ωστόσο ενδείξεις προσυλητισμού. Λαμβάνω μονάχα ως ένα είδος αξιολόγησης αυτό που μια φίλη εκεί έξω μου είπε βλέποντας τη διαμόρφωση του ιστολογίου και διαβάζοντας αργότερα μερικά από τα posts "αυτό είναι Κάρολ τέλος". Και όπως καταλαβαίνεις ψωνίστηκα σε αρκετό βαθμό, ώστε να έχω και μελλοντικές βλέψεις. Για όσες/ους δε με ξέρουν προσωπικά σίγουρα θα έχουν σχηματίσει μια ΑΒΓ γνώμη μέσα από 'δω που δεν υπάρχει λόγος να διαψεύσω ή να επιβεβαιώσω. Η αυθεντικότητα της πρώτης επαφής λένε πως είναι από τα πιο ισχυρά στερεότυπα προς αλλαγή και δε θέλω παρτίδες για την ώρα.

Αναμφίβολα, κάποια posts δημιούργησαν περισσότερο ντόρο από κάποια άλλα. Μα ποιας θάλασσας τα νερά είναι για πάντα ήρεμα; Σίγουρα κάποια ήταν πιο ενδιαφέροντα από κάποια άλλα και τα συναφή. Προσωπικά γούστα συζήτηση κομμένη. Η ποικιλία θεμάτων θα συνεχίσει να καθορίζει την ύπαρξη του ιστολογίου, γιατί πολύ απλά η ζωή δεν είναι μονοποικιλιακή ούτε και μονοδιάστατη. Καλό θα ήταν να το προσομοιώσουμε αυτό και στο τρόπο που αντιμετωπίζουμε καταστάσεις κάθε φύσεως, επιλύουμε κάθε λογής πρόβλημα και απαντάμε σε κάθε κρίσιμο ερώτημα. Δεν είμαι ειδική ούτε αλά φιλοσοφικέ τύπος που επιζητά το ξεκαθάρισμα του σωστού και του λάθους.
Συμβιβάζομαι με ό,τι με ικανοποιεί.
Ψάχνω για το κατάλληλο, όχι το αυστηρά σωστό.

Θα χαιρόμουν να μου γράψεις στα σχόλια εδώ ή στο Facebook πιο από τα posts ξεχωρίζεις και γιατί.

Ευχαριστώ για την υποστήριξη (ξέρουν αυτοί και αυτές) για το ξεκίνημα και τη συνέχεια μου.
Ένας χρόνος μαζί αλλά και χώρια. 
Ένας χρόνος εγώ, εσύ και αυτό.

(σβήσιμο κεριού της εικόνας παραπάνω & ευχή)

Μείνε συντονισμένος/-η  γιατί τα καλύτερα περιμένουν να τα καλωσορίσεις. 
Σούπερ-ντούπερ καλοκαίρι,
μικρή Κάρολ.


18/6/14

ϟ το γιατί


picture taken by weheartit.com

Βραδινά τα ραντεβού μας τελευταία.
Γιατί τότε μπορώ. Γιατί τότε ηρεμώ. Γιατί είναι η ώρα της απελευθέρωσης μου. 
Πολλές εξηγήσεις, γιατί; Πρόκειται για ένα σύντομο μη αμφιμονοσήμαντο post. Ένα γιατί, πολλές ερωτήσεις, καμία όρεξη απάντησης. Είναι και αυτές οι στιγμές που οι σκέψεις σου είναι ένα πολύχρωμο κουβάρι, όπως αυτό της φωτογραφίας. 

Είμαι σε αυτές τις στιγμές μου, του πολύχρωμου κουβαριού και της εύρεσης απαντήσεων σε πολλά ανόμοια ερωτήματα. Και ξέρεις που τρελαίνομαι; Που ανακαλύπτω τελικά, πως η ερώτηση που ξεκινά με "γιατί" πάντα τρομάζει, ενώ η απάντηση που ξεκινά με το αντίστοιχο βαρυσήμαντο "γιατί" κάπως φέρει μια ανακούφιση, είτε είναι θετική είτε αρνητική. Μοιρολατρικά ανθρώπινο, αναλογίζομαι. 

Όλα μπροστά τους έχουν ένα γιατί. 
Αλλά κατά έναν μαγικό τρόπο αναλωνόμαστε στα πιο ηλίθια αυτών. Πόσες ηλίθιες σκέψεις/πράξεις αναζητούν λιμάνι για το "γιατί" τους μέρα-βράδυ. Θαρρείς και θα κοιμηθείς ή θα ξυπνήσεις άλλος άνθρωπος άμα λάχει και το βρεις. Αφού μεταξύ μας είμαστε τόσο ρηχοί που τίποτα σχεδόν δε καλύπτει έστω ικανοποιητικά τις υπερ-εγωιστικές διαθέσεις μας. Και βασανιζόμαστε αδιάκοπτα μέχρι ο δείκτης ψυχιατρικής ανάγκης χτυπήσει πορτοκαλί. 
Θέλουμε μια μαρτυρική ζωή, τελικά.

Δε σου λέω να ψάξεις να βρεις να αναλύσεις και να δώσεις τις απαντήσεις της αλγεβρικής εξίσωσης του "γιατί", επειδή θέλει δεξιότητες και ειλικρίνεια που κάλλιστα δε διαθέτουν όλοις/-ες. Αν δεν έχεις το θάρρος να αντιμετωπίσεις την ειλικρίνεια των πράξεών και πόσο μάλλον των σκέψεών σου, παράτα τα και κάνε tattoo άγκυρα για κάθε χαμένο σου λιμάνι. Αρέσκομαι στη διατύπωση του George Carlin μαζί μου: κάποιοι άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα όπως είναι και ρωτάνε “γιατί”. Κάποιοι άνθρωποι ονειρεύονται τα πράγματα όπως ποτέ δεν ήταν και ρωτάνε “γιατί όχι”. Κάποιοι άνθρωποι πρέπει να πηγαίνουν στη δουλειά κάθε μέρα και δεν έχουν χρόνο για όλες αυτές τις μαλακίες.

Χάσε τη ζωή σου ελεύθερα αναζητώντας γιατί η Μόνικα φοράει διαφορετικές κάλτσες.


μικρή Κάρολ.

8/6/14

∓ η ψυχολογία


picture taken by weheartit.com


Καλησπέρα και καλή εβδομάδα.
Έχω κάνει δύο ολόκληρα θαλασσινά μπάνιο και ο καιρός αποφάσισε να μου διακόψει τη φόρα ξεκινώντας κακοκαιρία. Μα είναι δυνατόν; 9 Ιουνίου; Τι να πω. Περίεργο καλοκαίρι εν όψει. 
Μην αγχώνεσαι πάντως, δε σκοπεύω να σου ρίξω κι άλλο τη διάθεση. Α, και θα είμαι σύντομη, με περιμένει μια NUTELLA και ένα κουτάλι, yay. Και ο Jojo για αγκαλίτσες.  

Ψυχολογία, λοιπόν. Από τα πιο ευμετάβλητα του είναι μας, και ίσως από τα πιο τρωτά μας σημεία. Καλώς ή κακώς σχεδόν τα περισσότερα ανάγονται σε ψυχολογικής φύσεως ζητήματα με αποτέλεσμα να μιλάμε διακαώς για αϋπνία, στρεσογόνους παράγοντες και Lexotanil, ενώ έννοιες όπως η ψυχανάλυση και η ψυχοθεραπεία να αποκτούν μια κάπως αρνητική χροιά. Δεν αντιλέγω πάντως, αν το σκεφτείς λογικά -προσπάθησε- θα διαπιστώσεις πως ένα μεγάλο ποσοστό του τι θέλω, πως το κάνω, γιατί αυτό και όχι το άλλο, ακόμα και η επίδοσή μας στην εξεταστική, ανήκει στην ψυχολογία της στιγμής. 

Είναι δύσκολο να κοντρολάρεις τη ψυχολογία σου. Μεταξύ μας δε βρίσκω και λόγο να μπεις σε αυτή τη διαδικασία. Η ψυχολογία είναι χαρακτηριστικό αυθεντικότητας και ως ένα βαθμό αυθορμητισμού. Στην αντίπερα όχθη συναντάς την υποκρισία. Διάλεξε και ντύσου. Κατά έναν περίεργο τρόπο παραλληλίζω την ανάγνωση με την ψυχολογία. Όπως κάθε (ίδια) ανάγνωση μπορεί να είναι διαφορετική στον ίδιο αναγνώστη, έτσι και κάθε (ίδια) στιγμή μπορεί να σε φέρει σε διαφορετική ψυχολογική κατάσταση. Μεταξύ μας, ούτε και αυτό είναι απόλυτα αρνητικό. Όλα εν δυνάμει αλλάζουν, εγώ μαγεία το αποκαλώ αυτό. 

Κάποιοι/-ες κρατούν ημερολόγιο ψυχολογικής διάθεσης. Είναι ένα απλό ημερολόγιο στο οποίο ανάλογα με το αν η μέρα τους κύλισε ευχάριστα βάζουν μια χαρούμενη φάτσα, ενώ αν πήγε κατά ντιαόλου ζωγραφίζουν μια λυπημένη. Σαν ιδέα είναι καλή, αλλά όχι απόλυτα εποικοδομητική. Κάθε συναίσθημα είναι μια μορφή ψυχολογίας. Αφού υπάρχουν τόσα πολλά συναισθήματα, γιατί να βολευόμαστε με δύο; Θυμός, ντροπή, αισιοδοξία, υστερία, γαλήνη, ελπίδα, αντοχή, περιπέτεια, σέξυ, τεμπέλικα και πληθώρα άλλων που αγνοείς συνειδητά αλλά βιώνεις καθημερινά. Μια ωραία ιδέα είναι και η σύνδεση της ψυχολογίας με το χρώμα. Σίγουρα υπάρχουν σχετικές μελέτες, just google it. 

Είναι καθαρά προσωπική επιλογή σου πως θα διαχειριστείς τα σκαμπανεβάσματα της ψυχολογίας σου. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που η αποξένωση φαντάζει σωτήρια και άλλες που η ψυχολογία σου θέλει τη συντροφιά της, κάθε είδους συντροφιά (βλ. NUTELLA, Jojo, blogging και μουσική του γείτονα). Μην ξεχνάς, όμως, όλες/-ους εκείνες/-ους που θέλουν να είσαι απλά καλά, τους χρωστάς μια μικρή εξήγηση, για τις ώρες εκείνες που ταξίδευες μονάχος/-η. 

Μην στερήσεις σε αυτόν που νοιάζεται για εσένα, ένα κομμάτι της αυθεντικότητά σου. 

μικρή Κάρολ.