all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα psychology. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα psychology. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

8/6/14

∓ η ψυχολογία


picture taken by weheartit.com


Καλησπέρα και καλή εβδομάδα.
Έχω κάνει δύο ολόκληρα θαλασσινά μπάνιο και ο καιρός αποφάσισε να μου διακόψει τη φόρα ξεκινώντας κακοκαιρία. Μα είναι δυνατόν; 9 Ιουνίου; Τι να πω. Περίεργο καλοκαίρι εν όψει. 
Μην αγχώνεσαι πάντως, δε σκοπεύω να σου ρίξω κι άλλο τη διάθεση. Α, και θα είμαι σύντομη, με περιμένει μια NUTELLA και ένα κουτάλι, yay. Και ο Jojo για αγκαλίτσες.  

Ψυχολογία, λοιπόν. Από τα πιο ευμετάβλητα του είναι μας, και ίσως από τα πιο τρωτά μας σημεία. Καλώς ή κακώς σχεδόν τα περισσότερα ανάγονται σε ψυχολογικής φύσεως ζητήματα με αποτέλεσμα να μιλάμε διακαώς για αϋπνία, στρεσογόνους παράγοντες και Lexotanil, ενώ έννοιες όπως η ψυχανάλυση και η ψυχοθεραπεία να αποκτούν μια κάπως αρνητική χροιά. Δεν αντιλέγω πάντως, αν το σκεφτείς λογικά -προσπάθησε- θα διαπιστώσεις πως ένα μεγάλο ποσοστό του τι θέλω, πως το κάνω, γιατί αυτό και όχι το άλλο, ακόμα και η επίδοσή μας στην εξεταστική, ανήκει στην ψυχολογία της στιγμής. 

Είναι δύσκολο να κοντρολάρεις τη ψυχολογία σου. Μεταξύ μας δε βρίσκω και λόγο να μπεις σε αυτή τη διαδικασία. Η ψυχολογία είναι χαρακτηριστικό αυθεντικότητας και ως ένα βαθμό αυθορμητισμού. Στην αντίπερα όχθη συναντάς την υποκρισία. Διάλεξε και ντύσου. Κατά έναν περίεργο τρόπο παραλληλίζω την ανάγνωση με την ψυχολογία. Όπως κάθε (ίδια) ανάγνωση μπορεί να είναι διαφορετική στον ίδιο αναγνώστη, έτσι και κάθε (ίδια) στιγμή μπορεί να σε φέρει σε διαφορετική ψυχολογική κατάσταση. Μεταξύ μας, ούτε και αυτό είναι απόλυτα αρνητικό. Όλα εν δυνάμει αλλάζουν, εγώ μαγεία το αποκαλώ αυτό. 

Κάποιοι/-ες κρατούν ημερολόγιο ψυχολογικής διάθεσης. Είναι ένα απλό ημερολόγιο στο οποίο ανάλογα με το αν η μέρα τους κύλισε ευχάριστα βάζουν μια χαρούμενη φάτσα, ενώ αν πήγε κατά ντιαόλου ζωγραφίζουν μια λυπημένη. Σαν ιδέα είναι καλή, αλλά όχι απόλυτα εποικοδομητική. Κάθε συναίσθημα είναι μια μορφή ψυχολογίας. Αφού υπάρχουν τόσα πολλά συναισθήματα, γιατί να βολευόμαστε με δύο; Θυμός, ντροπή, αισιοδοξία, υστερία, γαλήνη, ελπίδα, αντοχή, περιπέτεια, σέξυ, τεμπέλικα και πληθώρα άλλων που αγνοείς συνειδητά αλλά βιώνεις καθημερινά. Μια ωραία ιδέα είναι και η σύνδεση της ψυχολογίας με το χρώμα. Σίγουρα υπάρχουν σχετικές μελέτες, just google it. 

Είναι καθαρά προσωπική επιλογή σου πως θα διαχειριστείς τα σκαμπανεβάσματα της ψυχολογίας σου. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που η αποξένωση φαντάζει σωτήρια και άλλες που η ψυχολογία σου θέλει τη συντροφιά της, κάθε είδους συντροφιά (βλ. NUTELLA, Jojo, blogging και μουσική του γείτονα). Μην ξεχνάς, όμως, όλες/-ους εκείνες/-ους που θέλουν να είσαι απλά καλά, τους χρωστάς μια μικρή εξήγηση, για τις ώρες εκείνες που ταξίδευες μονάχος/-η. 

Μην στερήσεις σε αυτόν που νοιάζεται για εσένα, ένα κομμάτι της αυθεντικότητά σου. 

μικρή Κάρολ.

31/5/14

ʊ η απιστία


picture taken by weheartit.com


Μπορεί να ήμουν αδρανής το τελευταίο διάστημα, αλλά υπόσχομαι δυναμικό come back (στυλ Άντζελας yay!). Άφησα κάποιες εκκρεμότητες στη μέση του πουθενά, γιατί ξάφνου εμφανίστηκε μπρος μου η παραπάνω εικόνα (βλ. διαδικτυακό βολτάρισμα) και είπα να την αξιοποιήσω αναλόγως. Μιας και το είχα ρίξει λίγο στα κοινωνικά θέματα, χαμηλώνω σε δευτέρα και γυρίζω το τιμόνι αριστερά. Φανάρι κόκκινο.  Έτοιμη για campari πορτοκάλι. 

Δεν έχω πολλά να γράψω, το υπόσχομαι. Απιστία στα κομψά ελληνικά και κέρατο στα απλά λαϊκά. Λόγω του επιπέδου του blog (εδώ κουνάς καταφατικά την κεφαλήν σου), θα πορευθώ με την πρώτη. Ξεκινώ ομαλά την εισαγωγή στο θέμα με κάποια λεξιλογικά μπλα μπλα, η απιστία υποδηλώνει κάθε μορφής έλλειψη πίστης (π.χ.θρησκευτική, ερωτική κτλ) καθώς και το αδίκημα δημόσιου υπαλλήλου ο οποίος από πρόθεση ζημιώνει τη δημόσια περιουσία. Μεταξύ μας η δεύτερη σημασία πιο γνώριμη μου ακούγεται, εν τέλει (καμπανίτσες γκλαν γκλαν). 

Αν μιλήσουμε με κριτήρια ερευνητικά, καταλήγουμε στο ότι το θηλυκό φαίνεται να κάνει καλό διπλό παιχνίδι μέχρι να βαρεθεί. Τα αρσενικά είναι δυναμικά αλλά δυστυχώς δεν σκεπάζουν με άμμο τις σκατοδουλειές τους. Πληθώρα ελαφρυντικών, εκ των οποίων τα περισσότερα δε στέκουν ούτε με τεχνητή νοημοσύνη. Πληθώρα απόψεων για το πως εκλαμβάνουν τα ζευγάρια (ετερό/-ομοφυλόφιλα) τις διαστάσεις της απιστίας. Για άλλους/-ες  είναι κίνητρο για ενδυνάμωση και βελτίωση της σχέσης τους, για πολλούς/-ές μια απλή περιπέτεια, για τους/τις περισσότερους/-ές μια χημεία που καταλήγει σε κάτι παραπάνω και φέρνει τα πάνω-κάτω. Σε καμία περίπτωση δεν περνάει απαρατήρητη η αποκάλυψή της, με όποιο τρόπο και αν αυτή επέλθει. 

Χωρίζουμε και σου κάνω τη ζωή κόλαση.
Θα κάνω τα βυζιά μου σα χυλωμένα τηγανητά αυγά (?!).
Χωρίζουμε και κλαίω μέχρι να χρειάζομαι ορό για περισσότερο δάκρυ.
Χωρίζουμε και  όλα καλά.
Όλα καλά και πάμε παρακάτω, μαζί (ηλεκτρισμός). 

Λίγες από τις εναλλακτικές των θυμάτων της απιστίας. Θαρρώ πως η τελευταία στρατηγική είναι η πιο celebrity φάση, που πολύ δύσκολα εφαρμόζεται παρόλο το απλό της σύνταξής της. Σε κάθε περίπτωση πάντως ένα καραγκιοζιλίκι θα κάνει πρεμιέρα. Η αλήθεια είναι πως η απιστία είναι ο εχθρός της εμπιστοσύνης. Από την άλλη όμως, πως να εμπιστευτείς τον/την άλλον/-ην αν δεν μπορείς να εμπιστευτείς αρχικά τον εαυτό σου; 

Η απιστία μου φαίνεται σαν ένα παιχνίδι γνώσεων. 
Όσα περισσότερα γνωρίζεις τόσα περισσότερα θες να ανακαλύψεις ακόμα. 
Και η ανακάλυψη είναι ένα παιχνίδι που: α) δύσκολα το βαριέσαι και β) θες καλό παρτενέρ.  

Δεν θα σου τύχει έτσι απλά να απιστήσεις αγάπη μου. 
Θα το θέλεις πολύ, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει απόλαυση (τζ τζ τζ).
Μην ακούσω για μοιραία αποπλάνηση γιατί θα σε συνοδεύσω εις τόπον χλοερόν (τζ τζ τζ).

Α, και αν περιμένατε κάποια λύση ή γιατρικό, λυπάμαι δεν έχω. Αλλά άρπα αυτό:
"το γεγονός ότι ένας πιστός είναι πιο ευτυχισμένος από έναν άθεο, δεν είναι πιο αξιόπιστο από το γεγονός ότι ένας μεθυσμένος είναι πιο ευτυχισμένος από έναν ξεμέθυστο." (Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω).

μικρή Κάρολ.


6/5/14

◕ ο φόβος


picture take by weheartit.com


Χριστός Ανέστη & Χρόνια Πολλά!
Παραδοσιακά αργοπορημένη. Ελπίζω να είχατε χρόνο για ξεκούραση και αναστοχασμό στις διακοπές του Πάσχα. Εγώ είμαι πίσω στο Βόλο και το αγγούρι σίγουρα δε θα μπει στη σαλάτα. Ωστόσο, θετική σκέψη και οργάνωση υποχρεώσεων. Όλα ή τουλάχιστον τα περισσότερα θα στεφθούν με επιτυχία, γιατί απλά το θέλω. Μεγάλο πράμα η θέληση σε καταστάσεις που μπορείς πάνω-κάτω να έχεις τον έλεγχο. Επίσης, μια μικρή παρένθεση και ένα μεγάλο ερωτηματικό: πότε σκοπεύει ο καιρός να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της εποχής; 

Δεν είναι τόσο τρομακτικό όσο ακούγεται το σημερινό post. Αντιθέτως, ελπίζω να έχετε καταλάβει την θετική προοπτική που (προσπαθώ να) αντιμετωπίζω τις καταστάσεις/ τα θέματα που ασχολούμαι σε αυτό το ταπεινό blog. Μια καλή μουσική υπόκρουση θα μπορούσε να είναι αυτή εδώ. Μια εξαιρετική τύπου περιγραφή του φόβου μπορείτε να βρείτε στο ποίημα της Κικής Δημουλά, "Ο πληθυντικός αριθμός" :
Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.

Αν το καλοσκεφτείς το τρομακτικό του θέματος είναι πως για καθετί που θα φτάσει στα αυτιά, μάτια, κεφάλι μας ακόμα και στα πόδια μας θα το αντιμετωπίσουμε με πλήρη αμφιβολία και πολλαπλά συναισθήματα φόβου. Η κάθε νέα αρχή σε φοβίζει, το παρελθόν σε τρομάζει, το αύριο σε λυγίζει, η γρίπη σε σκοτώνει, το διαγώνισμα χημείας τα ισοπεδώνει όλα και το σπυρί στο δεξί σου χέρι σε θεωρεί ήδη νεκρή/-ό. Όπως συνηθίζει να λέει και μια φίλη μου : #σοβαρομιλάς τώρα; Να σου εξομολογηθώ πως κι εγώ το κάνω, άρα θεώρησέ το φυσιολογικό. Αστειευόμεθα και καμιά φορά. 

Ως ένα σημείο μπορεί να δικαιολογηθεί ο πανικός και η ταραχή που σε μερικά δευτερόλεπτα αργότερα θα μετατραπούν σε φόβο. Είναι καθαρά ανθρώπινο το να φοβάσαι ακόμη και τη σκιά σου. Αλλά δεν είναι νορμάλ να σε σκιάζει ο φόβος για όσο θα ζεις. Ο ενστικτώδης φόβος, που τις περισσότερες φορές είναι προϊόν του αδικαιολόγητου άγχους, έχει μια κατάληξη, το φόβο του να φοβάσαι. Είναι αλυσίδα. Δώσε στον εαυτό σου και πόσο μάλλον στην ψυχή σου το δικαίωμα να χαρεί το κάθε συναίσθημα σε ποσότητες που προσφέρουν αρμονία και ευφορία. Δεν είναι κανενός σκοπός της ζωής η μαύρη κατάρα. Και μην ακούσω "ο φόβος για το άγνωστο" γιατί ξέρεις πολύ καλά τον τρόπο με τον οποίο το άγνωστο παύει να είναι άγνωστο. 

Όπως λέει και η εικόνα στην αρχή του post "ένα κεφάλι γεμάτο φόβους δεν έχει χώρο για όνειρα" . Αλήθεια πιστεύεις πως υπάρχει ζωντανή ύπαρξη εκεί έξω που δεν έχει όνειρα, έστω και σκοτεινά; Μην ξεχνάς, δεν υπάρχει πόλεμος μεταξύ καλού και κακού, είναι μονάχα θέμα επιλογής. Μια επιλογή μπορεί να είναι καλή μπορεί να είναι και κακή. Αλλά το πιο σημαντικό; Οι επιλογές είναι από τις αποφάσεις που αλλάζουν λεπτό με το λεπτό. Και τέλος, ΕΣΥ επιλέγεις. 

Θα κλείσω με το γνωστό τρόπο που τελευταία υιοθέτησα. Γνωμικό και τροφή για σκέψη από τον Richard Powers: "Εν πάση περιπτώσει, τι είναι η υψοφοβία, αν όχι η ασυνείδητη επιθυμία να πηδήξεις;" .



μικρή Κάρολ.

11/4/14

✑ οι υποχρεώσεις


picture taken by weheartit.com


Γεια χαρά σας!
Είπα πριν φύγω για το εξωτικό νησί της Ρόδου ενόψει των διακοπών του Πάσχα να γράψω ένα post μιας και θα κάνουμε ένα α' χρονικό διάστημα να τα πούμε. Διακοπές, αχ και να ήταν οι καλοκαιρινές! Αλλά δεν πτοούμαι, ένας μήνας μας χωρίζει από τον Ιούνιο, τζα-τζα-τζα. Η επιστροφή του Ασώτου στο σπίτι με μια υπέρβαρη βαλίτσα υποχρεώσεων, αλλά και πάλι δεν πτοούμαι καθώς θα έχω τα πάντα όλα συγυρισμένα (βλ. κρεβάτι) και φαγητάκι μαγειρεμένο. Συνεπώς, μερικές έννοιες αποχωρούν για 12-15 μέρες από το μικρό κεφάλι μου.

Υποχρεώσεις- διακοπές- deadlines. Καταστροφικότατο. Το κλισέ πρόγραμμα είναι το ακόλουθο: πας στο υποτιθέμενο μέρος διακοπών, αφιερώνεις τη πρώτη μέρα σε συναντήσεις κορυφής και έπειτα κλειδαμπαρώνεσαι στο δωμάτιο έχοντας για παρέα, στη καλύτερη των περιπτώσεων, ένα κρουασάν,έναν μισο-παγωμένο γαλλικό καφέ και το φατσοβιβλίο, Facebook ανά τον κόσμο, ανοικτό. Και σε ρωτώ, πόσο επί τις εκατό σε ικανοποιεί αυτή η κατάσταση; Επειδή, έχω αγοράει όλο αυτό το ονειρεμένο πακέτο διακοπών ουκ ολίγες φορές, σε πληροφορώ πως το ποσοστό δεν ξεπερνά το 30-35% . Βέβαια από την άλλη, το ποσοστό επιτυχίας τακτοποίησης των υποχρεώσεων είναι στατιστικά σημαντικό, να λέμε και την αλήθεια μας. 

Μα τον Βούδα, σύνελθε. Είναι αποδεκτό να θέλουμε να το ρίξουμε έξω κάποιες φορές και να εκκρεμούν διάφορα που πιέζουν. Αδιαμφισβήτητες είναι και οι τύψεις που αισθανόμαστε την επόμενη/-ο μέρα-εβδομάδα-μήνα για εκείνο το τεμπέλικο ντουζάκι. Και σε ρωτώ γιατί; Όσο θα ζεις ως ανθρώπινο λογικό ον -για τη μετ' αθάνατο ζωή δεν γιγνώσκω τι θα απογίνεις- θα έχεις υποχρεώσεις. Τώρα που το εμπέδωσες έχεις δύο επιλογές: αυτοκτονία ή συμβιβασμός. Η ανεβασμένη ή έστω ισορροπημένη ψυχολογία είναι το κλειδί της όποιας επιτυχίας, γράφουν οι πιο επιστήμονες από 'μένα. Άργησα, αλλά συνειδητοποίησα πως η συνταγή είναι απλή με τρία μονάχα -βασικά- συστατικά. Η δοσολογία χάρισμά σας (κερνάω σήμερα λέμε!).

Προγραμματισμός-οργάνωση, (μαθαίνω να) λέω "όχι" , και ζωντανή διάθεση για εξέλιξη. Ας τα πιάσουμε ένα-ένα: προγραμματίζω και οργανώνω τι έχω να κάνω, εφόσον βέβαια είμαι πλήρως ενημερωμένη/-ος για το τι έχω να κάνω και ποιο είναι το χρονικό περιθώριο κατάθεσής του. Υπολογίζω το ποσοστό δυσκολίας και ποια βήματα θα ακολουθήσω προκειμένου να ολοκληρωθεί, έτσι δημιουργώ ένα απλό ή και πιο "φορτωμένο" πλάνο-σχεδιάγραμμα. Λογικό είναι μερικές φορές είτε να υπερεκτιμούμε είτε να υποτιμούμε τις δυνατότητές μας, οπότε καλό είναι να μπορούμε να προβλέψουμε τι γίνεται και στις δύο περιπτώσεις (α. να ολοκληρώσω την υποχρέωση νωρίτερα -> πάρτι.- β. να καθυστερήσουμε-> πρόβλεψη προθεσμίας στο πλάνο μας.). Συνεχίζω με αυτή τη μαγική δισύλλαβη λέξη "όχι". Τις οχιές δεν πρέπει να τις μοιράζουμε αβέρτα κουβέρτα και φυσικά όχι μόνο στους άλλους αλλά και στον πριγκιπένιο εαυτό μας. Διάβασα ένα άρθρο και το βρήκα pretty true, ρίξε μια ματιά εδώ: ΟΧΙ. Τέλος, να έχεις κατά νου πως οι υποχρεώσεις και οι εργασίες και όλα τα συναφή σουξουμουξου βραχιολάκια δεν γίνονται για εκείνα τα ξακουστά πράσινα άλογα και τις νύχτες με πανσέληνο. Η θέση που έχεις συνεπάγεται από μόνη της κάποιες υποχρεώσεις. Η ολοκλήρωσή τους προφανώς σημαίνει μια προσωπική-επαγγελματική εξέλιξη. Όλο αυτό συγκαταλέγεται στα συν, άρα πρέπει να το αντιμετωπίζεις με συν. Η ψυχολογία που προλόγισα παραπάνω.

Μωρέ μην είστε μίζερες/-οι. Γευτείτε ακόμα και την πιο βαρετή εμπειρία σαν κάτι μοναδικό γιατί πολύ απλά σήμερα τα λέμε και αύριο τα κλαίμε. Βάλε μουσική, κάτσε δίπλα σε ανοικτό παράθυρο με τον ήλιο να σε προκαλεί για παιχνίδια και φόρεσε τα δυνατά σου. Νταξ; Και πες ότι τα κάνουμε όλα αυτά και μας σαλεύει και λίγο και εντυπωσιαζόμαστε παραπανίσια και εν τέλει ο "αξιολογητής" δε συνάδει με όλο αυτό. Νταξ, συμβαίνει και αυτό. Μια κακή κριτική, ένα καλύτερο project αργότερα. Ήμουν στο δημοτικό όταν για πρώτη φορά άκουσα το απόλυτο σλόγκαν: η αποτυχία είναι μια καθυστερημένη επιτυχία. Και πως να το κάνουμε βρε αδέρφια, δεν είμαστε ρομποτάκια.

Κλείνω με Αϊνστάιν, γιατί την είδα πολύ έξυπνη σήμερα : "Είναι υποχρέωση κάθε ανθρώπου να δώσει πίσω στον κόσμο τουλάχιστον το ισοδύναμο αυτού που έχει πάρει από αυτόν.Αναστοχαστείτε ελεύθερα.

Καλή Ανάσταση.

μικρή Carol.