all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα new year. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα new year. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

23/12/13

↻ ο απολογισμός


picture taken by weheartit.com

Και ναι μικρές/-οί αναγνώστριες/-ες τα Χριστούγεννα έρχονται. Το πάρτι των κουραμπιέδων και των μελομακάρονων καλά κρατεί και η συνοδεία του αλκοόλ μας κάνει να βλέπουμε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα να κινούνται. Ελπίζω τα σχέδια σας για τις γιορτινές μέρες που ακολουθούν να δρομολογούνται και να βρείτε την ευκαιρία να χαλαρώσετε σε συντροφιά με αγαπημένα πρόσωπα. Εγώ βρίσκομαι στη Ρόδο μαζί με τον Jojo (ψυχουλίνι μου) και απολαμβάνουμε την ζεστασιά του οικογενειακού νοικοκυριού. Στα σχέδια μου δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια χαλάρωσης λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων (βλ. ΠΜΣ), ωστόσο μια ηλιοθεραπεία θα την κάνω. Η αλήθεια είναι πως σε σχέση με τον Βόλο, εδώ ο καιρός είναι πιο ήπιος και φυσικά δε μυρίζει χριστούγεννο. 
Ας όψεται.  

Ας προχωρήσω στο θέμα του τελευταίου post για το 2013. 
Ο απολογισμός.
Συνήθως, όταν ένας χρόνος φτάνει στο τέλος του όλες/-οι κάνουν έναν συνολικό απολογισμό για το τι δούλεψε και τι όχι, πως χειρίστηκαν τις Ψ,Χ καταστάσεις και ποιες απερισκεψίες τους στέρησαν το χαμόγελο και την ξεγνοιασιά. Το κόνσεπτ είναι λειτουργικό, αλλά όχι πολύ αποδοτικό. Το γιατί δε θέλει και πολλή σκέψη. Είμαστε τόσο μίζεροι, ακόμα και τις γιορτινές μέρες, και εστιάζουμε μόνο στα αρνητικά της χρονιάς που ολοκληρώνεται. 

Σίγουρα, μια χρονιά δε συμπεριλαμβάνει μόνο πραγματοποίηση ονείρων, χαλάρωση και ροή των πραγμάτων όπως τα επιθυμούμε. Υπάρχουν και άσχημες καταστάσεις που μας κάνουν να λυγίζουμε βραχυπρόθεσμα, αλλά σε μακροχρονικό επίπεδο μας κάνουν πιο δυνατούς, άσχετα που καθόλου δε το σκεφτόμαστε. Υπάρχουν άσχημα γεγονότα που είτε προκαλούμε, είτε απλώς βιώνουμε που ταλανίζουν το σώμα και το μυαλό μας με αποτέλεσμα τα αποθέματα υπομονής να λιγοστεύουν.

Η ουσία της διαδικασίας βρίσκεται στο να εξομολογηθούμε και να ευχαριστήσουμε θερμά τους ανθρώπους με τους οποίους ζήσαμε τις όμορφες χρωματιστές στιγμές του 2013. Δε φτάνει απλά να τους το αναγνωρίσουμε. Αυτοί οι άνθρωποι στάθηκαν στο πλευρό μας και μας στήριξαν, αξίζουν μια μεγάλη αγκαλιά και ένα βροντόφωνο ευχαριστώ. Από την άλλη, υπάρχουν κι εκείνου που είτε δε μας φέρθηκαν καλά είτε εμείς τους περιθωριοποιήσαμε για υπαρκτούς και ανύπαρκτους λόγους. Μια προσπάθεια συνομιλίας και διευθέτησης του ζητήματος σίγουρα θα βοηθούσε, ώστε το 2014 να είναι η αφορμή για μια όντως καινούρια αρχή. Σίγουρα για τις/τους εγωίστριες/-ές αυτό δε θα είναι στα σχέδια του απολογισμού τους, μην κλαψουρίζετε τουλάχιστον σαν παιδάκια της Δ' Δημοτικού επειδή ο γείτονας δε σας λέει καλημέρα. 

Ο απολογισμός δε γίνεται με αυτοσκοπό να ξεχωρίσουμε και να κατηγοριοποιήσουμε τους ευεργέτες και τους εχθρούς μας. Βέβαια, ασυναίσθητα και θέλοντας ή μη καταλήγουμε σε κάποια συμπεράσματα τέτοιου τύπου. Βλέπετε, έχουμε και αυτό τον "παλαιο-εγκέφαλο" που μας υπενθυμίζει την ανάγκη μας για επιβίωση. Είναι δύσκολο να κοντρολάρουμε τον εαυτό μας και το τρόπο συμπεριφοράς μας. Είμαστε αυθόρμητοι και κατ' επέκταση αυθεντικοί. Οι ρομποτικοί άνθρωποι που κρύβουν και μια διπλωματική και πολυπρόσωπη όψη πολύ με ενοχλούν. Δυστυχώς, αυξάνονται οι άτιμοι.

Το να καταλήξουμε σε μια γενικότερη διαπίστωση αν όντως ήταν καλή ή κακή χρονιά, είναι το δύσκολο κομμάτι του απολογισμού. Νομίζω δεν πρέπει να πέφτουμε σε αυτή τη παγίδα.  Θαρρώ πως δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης για τις στιγμές και τα γεγονότα που μοιραζόμαστε. 365 μερόνυχτα το καθένα με τη γλύκα του. Είναι ανθρώπινο να επιδιώκουμε το καλύτερο για τις ψυχούλες που αγαπάμε και να προσπαθούμε, ο καθένας με το τρόπο του, να μειώσουμε τον πόνο των άσχημων και ατυχών γεγονότων, που είναι και αυτά κομμάτι της ζωής. 

Εύχομαι οι 365 μέρες του 2014 να είναι αρκετές για να ανακαλύψετε τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου και να αναθεωρήσετε τις στερεότυπες απόψεις σας για το λάθος-σωστό, το καλό-κακό και του τρίπτυχου παρελθόν-παρόν-μέλλον. Ο απολογισμός δεν πρέπει να θεωρείται διαδικασία εμμονής με το παρελθόν. Θα πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε ως συνδετικό κρίκο με το παρόν. Το μέλλον για εμένα είναι το παρόν υψωμένο στο τετράγωνο.
Έτσι με φοβίζει λιγότερο. 

Ραντεβού το 2014!

μικρή Carol.