all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα brain. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα brain. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1/8/13

♯ το εγκεφαλικό


picture taken by weheartit.com


Καλό μήνα !

Μπήκαμε και στον Αύγουστο, τον υποθετικά τελευταίο μήνα του καλοκαιριού και μάλλον τον πιο καυτό (ατς).  Συνεχίστε να απολαμβάνετε τις βουτιές σας, πραγματικές ή εικονικές και τη συλλογή των αναμνήσεων που θα σας ζεσταίνουν το χειμώνα που μας έρχεται (γιατί καλοριφέρ δεν προβλέπεται).Σε αυτό το post αποφάσισα (με δημοκρατικές διαδικασίες) να ασχοληθώ με τα του εγκεφάλου. Μη σας τρομάζει ο τίτλος, άλλωστε κακά τα ψέματα και αυτό στη ζωή είναι (γκολ στην αισιοδοξία).

 Οι σκέψεις, που γίνονται προβλήματα,δάκρυα,λόγια,κίνητρα,ενέργειες,επιτυχία ή αποτυχία, εικόνες ή και αντικείμενα,στιγμές ακόμα και όνειρα, ξεκινούν από το μυαλουδάκι σου. Βέβαια κάθε μυαλουδάκι είναι διαφορετικό, όχι στα εκατοστά των ημισφαιρίων, αλλά στο τρόπο που αντιλαμβάνονται και εκκινούν  τη λειτουργία σκέψης.  Κατ' εμέ ο εγκέφαλος είναι μόνιμα ρυθμισμένος στη λειτουργία stand by. Αυτό αναμφίβολα έχει τα θετικά και τα αρνητικά του.

Ανισόρροπες ιδέες, μαύρες σκέψεις. Έντονες αναμνήσεις, θολές συγκινήσεις. Τα καλύτερα μας χρόνια, οι δύσκολες μέρες. Μπορείς με ένα βλέμμα στον ουρανό να θυμηθείς το δυνατό σου μεθύσι, με μια επιστροφή στο πατρικό σου, τα 15α γενέθλιά σου (τότε που η μάνα σου καθάριζε την τούρτα από τις κουρτίνες), με μια βόλτα στη παραλία, τα πρώτα σου μπρατσάκια. Και κάπως έτσι χαμογελάς. Ωστόσο, με ένα βλέμμα στον ουρανό μπορείς να θυμηθείς το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, με μια επιστροφή στο πατρικό, το γιουβέτσι που σε καρτερούσε στο τραπέζι της Τρίτης, με μια βόλτα στη παραλία, τον έρωτα που σε πρόδωσε. Και κάπως έτσι λησμονάς. Αλίμονο, αυτός ο εγκέφαλος είναι μια συσκευή αποθήκευσης.  Κατ' εμέ ο εγκέφαλος έχει μνήμη συν άπειρον. 
Αυτό αναμφίβολα έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. 

Είναι αυτό που φαίνεται,ή μήπως κάτι άλλο; Άσπρο, μαύρο ή μήπως γκρι; Πολύχρωμο; Καλό ή κακό; Επιτυχημένο, αποτυχημένο ή απροσδιόριστο; Σωστό ή λάθος; Κάπως έτσι βασανίζουμε το μυαλουδάκι μας να προσδιορίσει το γεγονός που τον ενεργοποίησε. Δεν είναι λίγες οι φορές που χρειάζεται μέρες, ίσως και εβδομάδες, γιατί όχι και κάποιο μεγαλύτερο διάστημα, προκειμένου να αποφανθεί.  Αλλά, αλήθεια ο εγκέφαλος έχει τον σωστό αλγόριθμο για να αποφανθεί; Υπάρχει αλγόριθμος; Και είναι ο σωστός;!  Και έχουμε όλοι τον ίδιο, αφού οι εγκέφαλοί μας είναι διαφορετικοί; Ποια να είναι τα κριτήρια, ποια τα όρια και που βρίσκονται οι παρωπίδες; 
Αυτό μου φαντάζει τρομακτικό. 

Μα είναι. Είναι το λιγότερο τρομαχτικό να προσπαθείς να βάλεις σειρά εκεί που θέλεις το χάος να κυριαρχήσει. Είναι το λιγότερο τρομαχτικό να προσπαθείς να επιβάλεις το χαμόγελο εκεί που θες να λυγίσεις. Είναι το λιγότερο τρομαχτικό να προσπαθείς να σιωπήσεις  εκεί που θες να βγεις να αποκαλύψεις. Είναι το λιγότερο τρομαχτικό να προσπαθείς να τρέξεις εκεί που θες να αντιμετωπίσεις.
Ο εγκέφαλος δε θα πάψει να επεξεργάζεται τις σκέψεις και να καταλήγει στο πιθανό. Ο δικός σου εγκέφαλος, τις δικές σου σκέψεις. Ο δικός μου, τις δικές μου. Μπορεί να μην συναντηθούν, αλλά θα είμαστε ευτυχισμένοι, δε νομίζεις; 

Οι πόλοι του εγκεφάλου. Οι πόλοι των σκέψεων.
Αυτό αναμφίβολα έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. 


μικρή Carol.