all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα assistant behavior. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα assistant behavior. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29/9/13

✄ ο συμβιβασμός


picture taken by weheartit.com



Κυριακάτικο post. 
Ναι άργησα, αλλά μάλλον θα καθιερώσω την Κυριακή σαν ημέρα του κάθε νέου blog post γιατί από τη επόμενη εβδομάδα οι υποχρεώσεις μου αυξάνονται και φτάνουν στα όρια του υπέρβαρου. Και για να συμπονέσετε και εσείς λίγο σκεφτείτε πως θα ήταν τα Σάββατά σας αν έπρεπε να ξυπνάτε 8.00 άντε 8.30. Κάθε Σάββατο. Μέχρι τον Ιανουάριο. Με μια μικρή παύση για Χριστούγεννα. Συμβιβάζεσαι; 

Εγώ ναι. Πρέπει. Ξεκινούν τα μαθήματά μου στο μεταπτυχιακό οπότε τα Παρασκευοβράδια μου και τα πρωινά του Σαββάτου καίγονται. Το γνώριζα βέβαια, αλλά ξέρεις, όταν το συνειδητοποιείς ότι πλησιάζει είναι κάπως "what the fuck?!". Τέλος πάντων, είμαι ενθουσιασμένη και περιμένω να δω κάτι που ανταποκρίνεται σ'αυτόν τον ενθουσιασμό. Καλή μου αρχή, λοιπόν. 
Στο θέμα του post τώρα.

Λίγο πολύ οι περισσότερες/οι έχουμε (και ο εαυτούλης μου μέσα) υποκύψει στο συμβιβάζομαι, κάνω πίσω, το δέχομαι αλλά, καλά ΟΚ και τα γνωστά συναφή. Θα παίξω (πάλι) το ρόλο της σατανού κάνοντας κήρυγμα για τα αρνητικά του να συμβιβάζεσαι, εξυψώνοντας έτσι, για λίγο, το εγωιστικό υφάκι σου. Όπως έχω ποστάρει πολλαπλές φορές, κάθε πράξη έχει τα καλά και τα κακά της, έτσι είναι κάθε τι ανθρώπινο και όχι μόνο. Και όρια. Άμα τα ξεπερνάμε είμαστε μαγκάκια, άμα δε τα αγγίζουμε δειλοί. Πολύ αμφιβάλλω αν κάποια/ος έχει καθίσει να τα πει με τον εαυτό του σχετικά με τα όρια που θέτει σε διάφορες συχνές και καθημερινές καταστάσεις. Όλες/οι  κάνουμε σαν να μας τσίμπησε κουνούπι του Νείλου όταν το αφεντικό μας πει "φτιάξε μου ένα φραπέ" και εσύ απλώς συμβιβάζεσαι και κάνεις τον πιο χάλια καφέ της δεκαετίας. Συγνώμη  που δεν αναφέρεται στο συμβόλαιό σου, αλλά δεν έθεσες τα όρια σου ερχόμενη στην εταιρεία για το τι παραπάνω είσαι διατεθειμένη να κάνεις. Και επειδή επικρατεί  μεσαίωνας στο εργατικό περιβάλλον, θα πας να κάνεις τον καφέ, σήμερα, αύριο, μεθαύριο, α όχι μεθαύριο έχεις ρεπό. 

Υπάρχουν και εκείνα τα συμβιβάζομαι τα απαρχαιωμένα που έχουν να κάνουν με τις σχέσεις. Ξέρεις όλα αυτά με τα ρούχα τα κοντά, την κοινωνικότητά σου με το άλλο φύλο, τις αναπάντητες κλήσεις και μηνύματα, τους φίλους στο φβ, τις εξόδους με τα παιδιά και μπλα μπλα. Καλά να πάθεις (κακία), γιατί όταν κρατάς το στόμα σου κλειστό, κρύβεσαι πίσω από το θέλω σου, καταλήγεις να κάνεις κάτι που ούτε σε εκφράζει αλλά ούτε σ'αρέσει. Είσαι καταδικασμένη/ος για όσες μέρες και βράδια συνεχίζεις το θεατράκι να είσαι έρμαιο της ανεγκέφαλης λογικής σου. Αγαπάς, εκτιμάς, αλλά έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι αγαπάς και τι εκτιμάς, γιατί αν είναι καλό παιδί, έχω να σου γνωρίσω αρκετά από αυτά, που ίσως έχετε και κανένα κοινό σημείο, έτσι για έξτρα μπόνους.

Α τα καλύτερα είναι τα φιλικά γκολ. Κυρίως για τα κοριτσάκια που αν βάλουν κάτι διαφορετικό από τις άλλες 5 είμαι-μοδάτη-και-το-ξέρω φίλες τους, γυρνούν σπίτι αλλάζουν, και μένουν με τις πυτζάμες. Κάποια στιγμή έρχεται η έξοδος, που λες ναι, άσχετα αν και μόνο στο όνομα του μαγαζιού σε πιάνει εμετική διάρροια. Θα πας μια, δύο, ίσως και τρεις φορές, γιατί η παρέα μετράει και γιο και ξανά γιο κι εγώ μαζί σου, αλλά όταν δεν υπολογίζουν ότι έχεις και εσύ στόμα και μιλιά, ακουστικές και όχι μόνο προτιμήσεις καλύτερα να μείνεις με τις πυτζάμες. Γουστάρεις να γίνεσαι λιώμα σαν μέλισσα που γεννά; Γουστάρω να πίνω σόδα με λεμόνι και να χαζεύω τον Παγασητικό. Ξενέρωτη. Αλλά όταν σε χρειαστούν για εκείνη την εργασία στο μάθημα της Πέμπτης θα σε καλέσουν. Πάρε να μου πεις νέα. 

Και πολλές ακόμα καταστάσεις έχω να περιγράψω, αλλά δε χρειάζεται. Γιατί τις ξέρεις, τις περνάς ή ελπίζω να τις ξεπερνάς. Ξέρω πως δεν θα ζητήσεις παραίτηση για έναν φραπέ, δε θα χωρίσεις για λίγη ζήλια, δε θα διακόψεις μια φιλία για ένα ποτό. Και το δέχομαι. Δεν είναι αυτός ο σκοπός. Ο σκοπός είναι να αναγνωρίσεις ποια/ος είσαι, τι θες και τι σε κάνει εσένα και μόνο εσένα να περνάς ουΑου. Αν η λύση σου είναι να συμβιβάζεσαι από τις 10 τις 8 φορές, λυπάμαι αλλά μάλλον πρέπει να επαναπροσδιορίσεις ποιος/α είσαι και τι θες ή σε κάνει να περνάς -λίγο- καλά. Γιατί ξέρεις, οι άνθρωποι αλλάζουν. Εσύ προτιμάς να αλλάξεις με τη θέλησή σου ή όχι; 

Ο συμβιβασμός δεν είναι κακό πράγμα, όπως  και το φαγητό. 
Σε φυσιολογικά όρια. Καθόρισέ τα όμως εσύ. 
Α, και γνωστοποιήσέ τα. Ό,τι μένει κρυφό, σίγουρα ξεθωριάζει.
Είμαι η Κάρολ και γουστάρω να φέρομαι σαν Κάρολ σήμερα, αύριο και μέχρι το 2078.  

μικρή Carol.