all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

13/2/16

η εκδίκηση


picture via weheartit.com


Γεια χαρά σας.
Από τον Δεκέμβρη έχω να πιάσω την ψηφιακή πένα και ένα "Καλή Χρονιά" για τα τυπικά έστω, το οφείλω. Ελπίζω να είστε όλοι/-ες καλά. Δεν τα παράτησα, δεν είναι πως δεν έχω να πω, είναι που δε ξέρω πια πως να τα πω. Τι άλλαξε; Νομίζω τίποτα, από αυτό το γυναικείο το "τίποτα" ειδικά στις δύσκολες μέρες του μήνα. 

Έκλεισα την προηγούμενη χρονιά με ένα post για motivation και ξεκινάω τη νέα χρονιά με ένα θέμα κάπως βαρύ. ΟΚ, και τα μακαρόνια όμως βαριά είναι, αν φας μια γαβάθα. Όρια, μέτρο, συνείδηση, τρίπτυχο που αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις, έχεις βρει λύση σε αρκετούς προβληματισμούς σου. Δύο λόγια μονάχα για την επιλογή του θέματος: η αφορμή έχει το όνομα "Sleepers" μια ταινία του 1996, που δυστυχώς από τους ήρωες της απουσίαζε το προαναφερθέν τρίπτυχο. Πραγματεύεται έννοιες όπως η φιλία, η κακοποίηση ανηλίκων, η εκδίκηση ενώ, παράλληλα, σοκάρει στην ιδέα της αληθοφάνειας των όσων αποτυπώνει. Καλή προβολή εύχομαι προκαταβολικά. 

Η εκδίκηση.
Είμαστε στο 2016 και ακόμα δεν υπάρχει κουμπάκι αναίρεσης και απαλοιφής των δυσάρεστων καταστάσεων που δημιουργούμε ή βιώνουμε. Μια συγνώμη όσο ειλικρινής και αν είναι, δεν είναι πάντα αρκετή για να ξεχάσεις και να προχωρήσεις σαν να μην συνέβη ποτέ. Η εκδίκηση άλλοτε σαν μια καλοστημένη και με χειρουργική ακρίβεια προσχεδιασμένη πλεκτάνη έχει σκοπό να τραυματίσει τη ψυχή. Άλλοτε σαν μια αυθόρμητη κίνηση του πρώην θύματος χτυπά ξαφνικά και τραυματίζει τον θύτη του σαν απάντηση στον ανοικτό λογαριασμό τους. Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα που επιχειρείται είναι όχι τόσο η ανταπόδοση του κακού και η ένδειξη πως "κι εγώ μπορώ αν θέλω" αλλά η χαιρεκακία για τον  συναισθηματικό πόνο που έχει προκληθεί. 

 Μορφή δικαιοσύνης.
Δίκαιο και άδικο, σωστό και λάθος στις ανθρώπινες σχέσεις, και εφόσον δεν υφίσταται λόγος για σωματική βία, είναι δύσκολο να οριστεί. Όλα είναι ζητήματα της διακριτικής ευχέρειας του ατόμου που πρώτο έχει πληγωθεί και τώρα εκδικείται. Είναι παιδιάστικο αν το καλοσκεφτείς, αλλά στα παιδιά υπάρχει το ελαφρυντικό της ηλικίας, και επίσης δεν γνωρίζουν ακόμα την ουσία των ορίων, του μέτρου και της συνείδηση των πράξεων τους. Δεν είναι τόσο θέμα δικαιοσύνης ή τιμωρίας. Οι άνθρωποι έχουν κάποια ζωώδη ένστικτα που αν αφυπνιστούν ολοκληρωτικά πρέπει να ικανοποιηθούν. Στην εκδίκηση δε χωρούν εξηγήσεις και δικαιολογίες, είναι αυτό που φαίνεται: κατάφερα να σε λυγίσω και χαίρομαι που θα αργήσεις να σταθείς και πάλι στα πόδια σου. 

Φαύλος κύκλος.
Εσύ, εγώ, αυτός και όλο το χωριό. Είναι αποδεδειγμένο πως το κακό θα επισύρει κακό και αυτό με τη σειρά του πολλαπλά άσχημα συμβάντα. Αντίδραση στην δράση. Ο πιο ψυχικά ανθεκτικός θα επιβιώσει, αλλά ο αδύναμος θα έχει μια σειρά από τραύματα που θα σηματοδοτήσουν την εξέλιξη του ως άνθρωπο. Πίστεψέ με δε με θεωρώ καθόλου ανεύθυνη ή ευθυνόφοβη, αλλά αυτή την ευθύνη ευχή και κατάρα να μη σου τύχει. Μάθε να βάζεις τελεία, οι μεγάλες προτάσεις κουράζουν. Το ίδιο και οι επαναλαμβανόμενες καταστάσεις ένδειξης ισχύος και αποκάλυψης μίσους. 

Η αδιαφορία.
Θυμάμαι από πάντα άτομα που με νοιάζονται να μου λένε "αδιαφορία, η καλύτερη λύση". Το υιοθέτησα  και άρχισα να το εφαρμόζω όσο και όπου μπορούσα. Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει η πλήρης αδιαφορία. Για όσους/-ες πιστεύουν στην ύπαρξή της απλώς συγχέουν τις έννοιες αδιαφορία και αναισθησία. Η αδιαφορία, το ίσως όχι και τόσο αληθινό χαμόγελό σου, το "και τι έγινε δεν τρέχει τίποτα", η συνέχιση της ζωής σου και η επιτυχία σου μπορούν να είναι η καλύτερη μορφή εκδίκησης. Βέβαια, πάντα μέσα σου η πληγή θα υπάρχει, γιατί είμαστε άνθρωποι και οι άνθρωποι όσο αδιάφοροι και αν θέλουν να δείχνουν, είναι ευάλωτοι, τρωτοί και ένα γιατί διακαώς τους ακολουθεί. Παγίδα η υπερανάλυση. 

Όλοι/-ες έχουμε κανει πράξεις και πει λόγια για τα οποία "μακάρι να γυρνούσε πίσω ο χρόνος". Δώσε ένα μικρό πάτημα στην ανεκτικότητα. Εκδικήσου για αξίες, ιδανικά και πιστεύω, όχι για τη χαρά της εκδίκησης και τον αδικαιολόγητο βασανισμό. Προφύλαξε την ανθρωπιά σου. 

Αισχύλος:
Τύμμα τύμματι τίσαι
(την πληγή με πληγή την πληρώνεις).


Ραντεβού στο επόμενο,

 μικρή Κάρολ.