all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

9/9/15

∓ η ειλικρίνεια



picture taken via weheartit.com
                                        
Καλησπέρα σας. 
Κι όμως, μη τρίβετε άλλο τα ματάκια σας, είναι πραγματικότητα: νέο άρθρο. 

Κάτι που είναι ακόμα καλοκαιράκι (έστω και αν στον Βόλο έριξε κάτι ψιχάλες και έχουν ένα μικρό παρτάκι κάτι γκρίζα σύννεφα), κάτι η έλλειψη συγγραφής, κάτι που μεγάλωσα κατά 1 χρόνο, κάτι του στυλ αποφεύγω να ασχοληθώ με πιο επείγοντα θέματα, κάτι τα λόγια του παππά, ε το άνοιξα το ρημαδολάπτοτ και είπα "ήρθε η ώρα σου" και κυριολεκτικά είχε έρθει (αργοπεθαίνει). 

Για τα τυπικά, ξεκουράστηκα (αν και ποτέ δεν νιώθεις αρκετά ξεκούραστη/-ος), ήρθα μια βόλτα στο Βόλο, έχω πολλά στο κεφάλι μου και είμαι καλά. Δε θα ευχηθώ καλό χειμώνα (καλοκαιράκι στο μυαλό και στη καρδιά) αλλά μια γεμάτη, ανατρεπτική και ταλαντούχα ακαδημαϊκή / επαγγελματική  / προσωπική χρονιά. 

Στο θέμα μας τώρα, η αρετή της ειλικρίνειας. 
Σε μια εποχή που μπορούμε να κρυφτούμε πίσω (ή μάλλον μπροστά) από μια οθόνη υπολογιστή-κινητού-ταμπλετ- και οτιδήποτε άλλο σουξουμουξου τεχνολογικό γκάτζετ, είναι αναμενόμενο να δημιουργούνται φύτρες αμφιβολιών για το τι ισχύει και τι όχι ως προς την αυθεντικότητα των λόγων που ανταλλάσσονται μεταξύ δύο ή και παραπάνω ανθρώπων μέσω των προαναφερθέντων συσκευών. Βέβαια, το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε τώρα, μη κατηγορούμε για όλα την τεχνολογία. Ακόμα και στην πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία δε μπορείς να καθησυχάσεις το πνεύμα της αμφιβολίας σου. 

Το να είσαι ειλικρινής είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με άλλες αρετές όπως η τιμιότητα, η αφοσίωση, η εμπιστοσύνη και διάφορα άλλα τέτοια καλούδια, αλλά κυρίως συσχετίζεται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό με την αποφυγή απόκρυψης της αλήθειας και την μη προσφυγή στο ψέμα. Από μικρά μας κάνουν ώρες διαλέξεων γιατί δε πρέπει να λέμε ψέματα, τις συνέπειες αυτών εξυψώνοντας, παράλληλα. την αξία της αλήθειας με κάθε τίμημα. Μάθαμε, λοιπόν, να είμαστε ειλικρινείς στα λόγια και στις πράξεις μας. Στα συναισθήματα; 

Για κάποιο λόγο που αδυνατώ να καταλάβω υπάρχει μια σύγχυση μεταξύ της ειλικρίνειας και της ευγένειας. Πολλές φορές λέμε την γ@μημένη αλήθεια, όπως για παράδειγμα σε μια γνωριμία (όχι, δεν χάρηκα και τόσο για τη γνωριμία) και αμέσως "τι αγενής", ή όταν δεν έχουμε την ανάγκη βοήθειας, ή επειδή δε νιώθουμε την ανάγκη να την πούμε αυτή την ρημαδοκαλημέρα και ένα μάτσο ακόμα περιπτώσεις που συγχέουν τη μια με την άλλη αρετή. Μήπως, για να είσαι κάπως αρεστός/ή δε πρέπει να είσαι και 100% ειλικρινής;  

Πριν λίγο καιρό προβληματιζόμουν και για το ζεύγος ειλικρίνεια - ευτυχία. Εκεί να δεις σόου. Αναρωτιόμουν, πως ακόμα και με τον άνθρωπο, που πιθανότατα έχεις επιλέξει επίσημα να χαράξεις κοινή πορεία, ακόμα και με αυτόν αν το καλο/λογικο-σκεφτείς δεν έχεις υπάρξει 100% ειλικρινής. Για το λόγο αυτό, ίσως έχω και κάποιες περίεργες απόψεις ως προς αυτό το βήμα. Μετά όμως αναλογίστηκα πως και με τους γονείς, τους φίλους και κυρίως με τον εαυτό σου ισχύει το ίδιο. Και όχι δεν είναι τραγικό και σε καμία περίπτωση λάθος. 

Δε σκοπεύω να σε βάλω στο τρυπάκι να αναστοχαστείς πως έχεις συμβιβαστεί (πράγμα που ισχύει σε κάποιο βαθμό, βέβαια). Όπως έχω γράψει αρκετές φορές, η υπερανάλυση και η μανιακή αναζήτηση της απάντησης σε ένα διακαές "γιατί" είναι α) αγχωτική, β) κουραστική και γ) μάταιη. Είμαστε άνθρωποι. Και είναι ανθρώπινο να μην υπάρχουν απαντήσεις και εξηγήσεις σε όλα όσα μας προβληματίζουν. Είναι επίσης πολύ λογικό να υπάρχουν απαντήσεις, αλλά είναι ανθρώπινο να μη θέλουμε να τις αναζητήσουμε και να τις αποδεχτούμε. Είναι θέμα επιλογής, τύχης, προστασίας, δειλίας, ντροπής ή και "γιατί έτσι". 

Η παραδοχή στον εαυτό σου πως δεν θα υπάρξεις απόλυτα ειλικρινής στο πέρας της ζωή σου, είναι ο πιο ειλικρινής τρόπος να τη ζήσεις. Εξάλλου, οτιδήποτε καλό ή κακό στην πληρότητα του δεν είναι ωφέλιμο. 

Νιώθω πως αυτό που αισθάνομαι δε μπορώ να το αποτυπώσω. Οπότε δε θα συνεχίσω να γράφω γιατί πεινάω. Θα κλείσω με αυτό: "δε μπορείς να καταλάβεις πραγματικά τον άλλον αν δεν κάτσεις πρώτα να σκεφτείς τα πράγματα από τη δική του σκοπιά" (Harper Lee, How to kill a mockingbird). Αν τολμάς αναζητήσεις τους λόγους ανυπαρξίας της ειλικρίνειας των άλλων, τώρα ξέρεις έναν τρόπο. Είσαι σίγουρος/η πως θα δοκιμάσεις;


Ραντεβού στο επόμενο,

 μικρή Κάρολ. 



2 σχόλια:

  1. "Είμαστε άνθρωποι. Και είναι ανθρώπινο να μην υπάρχουν απαντήσεις και εξηγήσεις σε όλα όσα μας προβληματίζουν. Είναι επίσης πολύ λογικό να υπάρχουν απαντήσεις, αλλά είναι ανθρώπινο να μη θέλουμε να τις αναζητήσουμε και να τις αποδεχτούμε." Πόσο σωστό αυτό!
    Πολύ όμορφο το άρθρο! Με αφήνεις πάντα με έναν πολύ ωραίο προβληματισμό ! :)
    Welcome back,
    ohmydarlingdeer.blogspot.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή