all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

7/8/15

✉ από την Ε.Π.


picture taken via weheartit.com


Καλησπέρα! 
Ελπίζω, αν δε βρίσκεστε ήδη σε καλοκαιρινό - vacation mood, να πλησιάζουν οι μέρες που το μόνο που θα σας προβληματίζει είναι το mix & match του μαγιό και ο δείκτης προστασίας του αντηλιακού. 

Βρίσκομαι στη Ρόδο, όπως γνωρίζετε ή μόλις το μάθατε. Είμαι καλά και ξεκουράζομαι σωματικά και πνευματικά (κυρίως). Δεν έχω σκοπό να γράψω κάποιο post άμεσα, παρόλο που με απασχολούν αρκετά θεματάκια και ο λόγος είναι προφανής: αποχή από όλα. Ωστόσο, δέχτηκα το πρώτο μου "γράμμα" από μια αναγνώστρια και θα το μοιραστώ μαζί σας, αφού κι εκείνη επιθυμεί την ανάρτησή του. 

_________________________________________________________________________________

Κάποιες φορές πιστέψαμε στους υπεροπτικούς εαυτούς μας
και νομίσαμε πως κάναμε το σωστό.

Κάποιες άλλες σκύψαμε το κεφάλι και αφήσαμε να περάσουν οι δυσκολίες ξεπερνώντας μας.

Υπεροπτικοί εαυτοί –

Κάποιες φορές πιστέψαμε σε ένα όνειρο, και είπαμε να το ακολουθήσουμε.

Πιστέψαμε σε μια φιλία, σε έναν άνθρωπο. Πιστέψαμε στον έρωτα και αυτός γύρισε και μας απογοήτευσε. Πιστέψαμε ότι θα τα καταφέρουμε.

Και όλα μία απάτη. Μία απάτη χωρίς τέλος.

Μα που να πάμε; Όπου σε πάει η ζωή. Κάνεις επιλογές και αυτές σε ανταμείβουν αναλόγως.

Μία καλή επιλογή: να δώσεις το καλύτερο του εαυτού σου. Η υπέρβαση.

Ακόμη και αν είναι όνειρο θερινής νυκτός. 
Έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε σε κάτι καλύτερο.

Έχουμε ανάγκη να μην κλεινόμαστε μέσα στους εαυτούς μας, να βγούμε έξω, να ζήσουμε.

Ο Θεός μας έδωσε το μεγαλύτερο δώρο.

Και εμείς αντ’ αυτού κάθε μέρα απαρνιόμαστε τη ζωή μας, παραιτούμαστε και το βάζουμε κάτω.

Δίχως σκοπό, δίχως λόγο.

Γιατί ξέρεις η ζωή είναι τόσο μα.....τόσο οδυνηρή.


"Αρνούμαστε το δάνειο της ζωής για να αποφύγουμε το χρέος του θανάτου».

Οδυνηρή είναι για αυτόν που δε θέλει να ζήσει. Για αυτόν που απαρνιέται τις επιλογές του.
Κακόμοιρη για αυτόν που αποδέχεται την ήττα του.

Πίστη, Αγάπη για τον εαυτό μας και Χρόνο.

Σήκω. Σήκωσε το κεφάλι σου ψηλά και προχώρα.

Η ζωή είναι δική σου. Τίποτα δε χάθηκε.

Και αν δεν έχει έρθει το καλό, είναι γιατί ακόμη δεν έχει έρθει το τέλος.


________________________________________________________________________________

Ευχαριστώ πολύ την αναγνώστρια Ε.Π. 
Περιμένω και τις δικές σας σημειώσεις/σκέψεις. 

Προσεχτικές βουτιές και γόνιμο λάιτ (λόγω καλοκαιριού) προβληματισμό.
Σας φιλώ σταυρωτά και... θα τα πούμε! 




Ραντεβού στο επόμενο,

μικρή Κάρολ.