all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

8/2/15

ϟ η λογική


via weheartit.com


Καλέ μπήκαμε στον Φεβρουάριο, power!
Καιρό έχω να γράψω post και ευχαριστώ δύο θηλυκές υπάρξεις που μου το επισήμαναν - υπενθύμισαν. Η αλήθεια είναι πως στενεύουν κάποιες καταστάσεις, προέκυψαν και κάποιες ευχάριστα επαγγελματικές/ακαδημαϊκές εξελίξεις, και η μικρή Κάρολ νιώθει αφενός να πνίγεται στον Αμαζόνιο, αφετέρου όμως, ποιος/-α δε θα ήθελε να πάει σε εκείνα τα μέρη; *ατς μαγκιά*. Έτσι, λοιπόν, γυρνάω τον διακόπτη στον blogger εαυτό μου και είμαι σήμερα εδώ για να σε προβληματίσω για μερικά ή ίσως και λίγα παραπάνω λεπτά. 

Και όχι δε πρόκειται να μιλήσουμε για αγάπη, γκομενάκια και λουκάνικα με μέλι. Κουράστηκα να πέφτω πάνω σε άρθρα που αναλώνονται στην ερωτική πλευρά του Φεβρουαρίου. Αλλά, επειδή η βλακεία είναι τιτανομέγιστη, είμαι σχεδόν βέβαιη πως στις επόμενες ημέρες θα κυκλοφορήσει ως έκτακτη είδηση:  "Πως γιόρτασε ο Γ. Βαρουφάκης την ημέρα των ερωτευμένων;" *βοήθειά μας*. 

Η λογική. 
Η λογική, ως ουσιαστικό, χαρακτηρίζει τα άτομα με ακολουθία ιδεών, σκέψεων, εσωτερική συνέπεια και συνάφεια (http://www.greek-language.gr/), ενώ, λάθος κατ' εμέ, είναι συνυφασμένη με το φυσιολογικό, το σωστό, την κανονικότητα. Σε απλά ελληνικά, η λογική προσδιορίζει το τρόπο σκέψης και δράσης οποιουδήποτε ατόμου και για το λόγο αυτό, εκ φύσεως είναι μοναδικά διαφορετική. Βέβαια, επειδή δεν είμαστε παρτάκηδες και μας αρέσει να γενικεύουμε, καταλήξαμε με (ο Θεός ας τα κάνει) σαφή και αποδεκτά προσδιορισμένα κριτήρια στην κοινή λογική που υποθετικά συνεπάγεται τον άνθρωπο που σκέφτεται σωστά *οι υπόλοιποι είστε αλογάκια*.

Στο πλαίσιο αυτό, προβληματιζόμουν κατά πόσο η λογική είναι ένα γνώρισμα που καλλιεργείται και βάσει ποιών συνθηκών ή μήπως τελικά είναι αυθύπαρκτη και απλώς ξεδιπλώνεται σταδιακά και προσαρμόζεται σε αυτά τα αποδεκτά προσδιορισμένα κριτήρια. Βέβαια, επειδή δε μας αρέσει να ασχολούμαστε με τα του οίκου μας, γιατί είμαστε βαθιά πιστοί/-ές στο αλτρουιστικό ιδεώδες μας, με σχεδόν απόλυτη ελευθερία και χωρίς κανένα ίχνος διακριτικότητας λογοκρίνουμε το τρόπο σκέψης και δράσης αυτών που σκέφτονται και δρουν αρκετά έως πολύ διαφορετικά από την "κοινή λογική" χαρακτηρίζοντάς τους/-ες ως υπερβολικούς/-ές και παράλογους/-ες. 

Μμ, το παράλογο.
Ό,τι δε συνάδει με τα στενόμυαλα καθωσπρέπει θεωρείται το λιγότερο παράλογο, προπαγάνδα ίσως πλησιάζει και το διαβολικό. Σίγουρα κάποια επιφανειακά όρια θα υπάρχουν, αλλά ποιος/-α έχει όρεξη για διαλλακτικότητες; Κατάλαβες, είναι από εκείνα τα θέματα άσπρο - μαύρο. 

Για εμένα η κοινή λογική είναι ένα πρόσχημα, μια καλά προσχεδιασμένη δικαιολογία που ευνοεί την διαιώνιση του περιορισμού. Επιχειρήματα που πλέον στέκουν με το ένα πόδι στο τάφο και αναμασημένες τσίχλες βλακείας. Εξαιτίας της επίκλησης σε αυτήν, οι διαφωνίες καταλήγουν τις περισσότερες φορές σε τυπικά άτυπες συμφωνίες, γιατί οι μεγάλες και πνευματώδεις συζητήσεις δεν είναι SWAG.  Άλλωστε, το να μαντρώσεις τον εγκέφαλο και τον κώλο σου είναι πιο εύκολο από το να διασχίσεις μια πορεία αναζήτησης της λογικής της άλλης άποψης. Η ζωή είναι μικρή και ποιος/-α έχει χρόνο για ταξίδια αναζήτησης ενός υποτιθέμενου θησαυρού; 

Τελικά ίσως το πρόβλημα να είναι το ανεπανάληπτα εθιστικό "πίστευε και μη ερεύνα".


Ραντεβού στο επόμενο,

μικρή Κάρολ.