all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

18/1/15

✌ η δικαιοσύνη


picture taken via weheartit.com

Ξεκούραστη Κυριακή σε όλες/-ους!
Πάλι εδώ με all time διαχρονικό, πάντα επίκαιρο και juicy θέμα. 

Δε θα περιγράψω τι γίνεται αυτή τη περίοδο στη πολυτάραχη ζωή μου στο Βόλο, απλά θα σας θέσω το ακόλουθο ερώτημα: γιατί την ξεκούραση την ακολουθεί διακαώς η πνευματική και σωματική εξαθλίωση; *είμαι λίγο υπερβολική για το εφέ*.

Εντελώς τυχαία και χωρίς καμία ιδιαίτερη προτίμηση, αναζητούσα μια ταινία να δώσει λίγη ζωντάνια σ' ένα χαλαρό μου απόγευμα *ξέρεις από αυτά τα 5λεπτα διαλείμματα που καταλήγουν σε 2ωρα*. Έπεσα πάνω στο Closed Circuit μια παραγωγή του 2013 με φόντο τη Βρετανία και θεματική την εξιχνίαση μιας βομβιστικής επίθεσης. Για να είμαι ειλικρινής, όπως πάντα άλλωστε, αυτό που με τράβηξε δεν ήταν η υπόθεσή της, μιας και κυκλοφορούν πολλές αντίστοιχες και εξίσου ενδιαφέρουσες πλοκές, αλλά ο Eric Bana (βλ. Munich, Star Trek). Δε θα εξιστορήσω τι ακριβώς συμβαίνει στη ταινία, ώστε να μην χαθεί το όποιο ενδιαφέρον έχει πιθανότατα ανακύψει. Εμένα, πάντως, μου δημιούργησε κάποια τραγικής ειρωνείας ερωτηματικά, με προβλημάτισε και ως ένα σχετικά μεγάλο βαθμό με εκνεύρισε ή και αηδίασε. 

Ειλικρινά, αναρωτιέμαι κατά πόσο έχουν νοθευτεί αξίες και ιδανικά.  Ή μάλλον καλύτερα, κατά πόσο έχουν νοθευτεί άνθρωποι που έχουν στα χέρια τους κάποιας λογής εξουσίας. Πληθώρα νομοθεσίας για να προασπίσουμε και να διαφυλάξουμε τη δικαιοσύνη. Συνταγματικά κατοχυρωμένα άπειρα άρθρα και παράγραφοι που γεμίζουν αυτοπεποίθηση και ελπίδα ότι ζούμε σε ένα κράτος Δικαίου. 
Ω! Κράτος Δικαίου *μαμά ακούς τι ωραία που τα γράφω;*. 

Το τι είναι δίκαιο και τι άδικο, σε προσωπικό επίπεδο, είναι μια τεράστια άνευ ορίων κουβέντα. Βέβαια, όπως θα έχεις παρατηρήσει δεν είσαι μόνη/-ος σου στον (από-)κόσμο, οπότε το προσωπικό ανάγεται αυτομάτως σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο. Ένα πολυτάραχο επίπεδο που κυριαρχεί αυτό το κλισέ "όλοι γνωρίζουν, αλλά κανένας δεν ανοίγει το στόμα του", γιατί θα είναι μεταφορικά και κυριολεκτικά οι τελευταίες του κουβέντες. 
Ο φόβος, άλλωστε, είναι τιτανομέγιστος δυνάστης των πάντων. 

Δικαιοσύνη.
Η δικαιοσύνη ξεκινά με το γράμμα του νόμου και τελειώνει εκεί που η ελεύθερη βούληση γίνεται κίνητρο αναστοχασμού του προσωπικού συμφέροντος. Αλήθεια, πίστεψε με, δε πάω κόντρα στο μπάχαλο που επικρατεί, απλώς ανησυχώ. Όχι τόσο για τη διαφθορά, γιατί έγινε πια κομμάτι *ουπς, πρόβλημα ήθελα να πω* της ζωής μας, αλλά για εκείνες/-ους τις λίγες/ τους λίγους που σηκώνουν ανάστημα και πάνε ενάντια στα σκατά στην αρχή αλλά στη πορεία καίγονται από την ηλιοθεραπεία. Συγκυρίες μωρέ. 

Δεν υπάρχουν σούπερ-ήρωες. Η καθεμιά και ο καθένας πολεμά για το τομάρι του. Και πίστεψέ με δεν αξίζουν μία μπροστά σε αυτά που διακυβεύονται κάθε φορά. Δε σκόπευα να σε αγανακτήσω ούτε έχω να σου προσφέρω και κάποια λύση. 
Απλά να σου υπογραμμίσω πως η βρωμιά από λάδι είναι δύσκολος λεκές. 


Ραντεβού στο επόμενο,

μικρή Κάρολ. 


3/1/15

► το ξεκίνημα

picture via weheartit.com


2015, καλώς ήρθες!
Καλή χρονιά αναγνώστριες και αναγνώστες του μικρού και ταπεινού αυτού blog.
Εύχομαι να είστε όλες/-οι ευδιάθετες/-οι και με τα στομαχάκια σας ξεπρησμένα.
Βρίσκομαι στη καλοκαιρινή, άντε να μην υπερβάλλω, ανοιξιάτικη Ρόδο και σήμερα θα διαβάσετε το προ-πρώτο άρθρο του 2015 *χειροκρότημα δυνατό*.
 
Νέος χρόνος, νέοι στόχοι, νέες στρατηγικές νέα εγώ.
Κάπως έτσι σκέφτεται το μυαλουδάκι μας κάθε Πρωτοχρονιά. Πολλές υποσχέσεις που πιστεύουμε πως πλέον είμαστε έτοιμες/-οι να υλοποιήσουμε από την επόμενη κιόλας μέρα. Μικρές μπουρδίτσες.
Ωστόσο σας εύχομαι ολόψυχα να τα καταφέρετε.
 
Το να οραματιζόμαστε, να θέτουμε στόχους και να σχεδιάζουμε ριζικές αλλαγές με επιβλητικά ξεκινήματα είναι μάλλον ένα δείγμα της  υγιεινής σκέψης και της κάποιας ωριμότητας.
Μικρές μπουρδίτσες.
 
Ξέρουμε πως τίποτα δε θα προχωρήσει από σκέψη σε πράξη, γιατί δε ξέρουμε το γιατί.


Όνειρα μεγάλα, στόχοι ρεαλιστικοί, πίστη δυνατή, θέληση ισχυρή, αλλά από αιτιολόγηση μηδαμινή. Για το 2015, λοιπόν, αφιερώστε όσο χρόνο χρειάζεται ο εαυτός σας *υπάρχουν και μανιβέλες*, ώστε να επιχειρηματολογήσει, γιατί  το μωβ και όχι το λιλά και γιατί το βουργουνδί έναντι του μπορντό.
 
 
       Πες ΟΧΙ:                                                                                       Πες ΝΑΙ:
- στις υπερ-αναλύσεις,                                                                     - στην ανακάλυψη,
- στα δήθεν τα ωραία,                                                                      - στην άποψή σου,
- σε ό,τι δε σου κολλάει ρε αδερφέ.                                                 - σε ό,τι σε ευχαριστεί πραγματικά.
 
 
Δεν είμαι ό,τι είσαι, δε θα γίνεις ό,τι θέλω.
 
  Δε νομίζεις πως είναι ώρα να μπορείς δίχως φόβο ή ντροπή να απαγγέλεις τουλάχιστον πέντε επίθετα που σε αντιπροσωπεύουν στο ρίαλ λάιφ; Θυμήσου ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις, αρκεί να ξέρεις που θες, περίπου τουλάχιστον, να καταλήξεις. Ναι ναι, ο προορισμός δεν μετράει όσο το ταξίδι, αλλά δε θυμάμαι ο Κολόμβος να έμεινε γνωστός απλά για το ταξιδάκι του στον Ατλαντικό *οκ, δεν ήταν πολύ δυνατό*.

Και να θυμάσαι:
1. δεν είσαι δέντρο
2. τίποτα δεν διαρκεί λιγότερο από το πάντα *αυτό δε σημαίνει ότι θα ψοφήσεις στο φαγητό ή στο αλκοόλ σήμερα*
3. εκπαίδευση *ανοίγει μάτια και δρόμους, έστω και του εξωτερικού*.


Ραντεβού στο επόμενο,

μικρή Κάρολ.