all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

2/9/14

✎ ένα ποίημα


picture taken via weheartit.com


Καλό μήνα!
Επιστροφή στο Βόλο και στις υποχρεώσεις του μεταπτυχιακού. Δύσκολη περίοδος, περίοδος διπλωματικής εργασίας. Θα το παλέψω και θα είμαι νικήτρια παρά τρίχα χρονικού πλαισίου. Εδώ ο καιρός θυμίζει φθινόπωρο. Καταιγίδα-κατακλυσμός σκοτώνει κάθε υπόνοια σκέψης ότι πριν δύο μέρες ήταν καλοκαίρι. Στο όλο κλίμα να συμπεριληφθεί και το γεγονός ότι είμαι άρρωστη. 
ΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΗ. 
Ευχαριστώ Σεπτέμβρη, πάντα μου επιφυλάσσεις τα καλύτερα. 

Λόγω της γρίπης και της ανέκαθεν περίεργης ψυχολογικής μου διάθεσης, σήμερα δε θα γράψω πολλά. Βασικά, δε ξέρω πως να εκφράσω με λόγια τον χαλβά που επικρατεί στο κεφάλι μου. Μάλλον ξέρω, αλλά δε ξέρω τι να πρωτο-διαλέξω από τα στοιχεία που τον συνθέτουν. Ο τίτλος κάπως σχετικός με την ιδέα  του post και η φωτογραφία απλά μου άρεσε. Νομίζω αρκεί η απολογία μου. 

Θα postάρω ένα αγαπημένο μου, ερωτικό κατά βάση, ποίημα του Charles Bukowski που έχει το όνομα της αγαπημένης του Jane. Κάθε ανάγνωση, ακόμα και του ίδιου ατόμου, έχει διαφορετική δυναμική. Ας μείνουμε σ'αυτό. 

For Jane

225 days under grass
and you know more than I.
they have long taken your blood,
you are a dry stick in a basket.
is this how it works?
in this room
the hours of love 
still make shadows.

when you left
you took almost
everything.
I kneel in the nights 
before tigers
that will not let me be.

what you were 
will not happen again.
the tigers have found me
and I do not care. 



Ραντεβού στο επόμενο,
μικρή Κάρολ.

1 σχόλιο: