all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

25/7/14

το καλοκαίρι μου vol.2


από προσωπική συλλογή

Καλησπέρα και πάλι!
Παρασκευή σήμερα, αύριο Σάββατο και όλα αυτά πλησιάζοντας προς τον Αύγουστο. Όμορφα. Το φετινό καλοκαίρι μου είναι περίεργο, αλλά παραμένω αισιόδοξη. Άλλωστε, καλοκαίρι και μιζέρια δε κάνουν σπιτικό. Έπειτα από φρικτό πονόδοντο, επιστρέφω με ένα αλλιώτικο post, πιο ανάλαφρο από τα προηγούμενα που θα ελκύσει τις φίλες αναγνώστριες και δε θα απογοητεύσει το κάποιο αντρικό κοινό που μας παρακολουθεί. Θα μοιραστώ κάποιες προσωπικές μου επιλογές χωρίς κανέναν κερδοσκοπικό ή άλλον ύπουλο λόγο, γιατί διάφορα φημολογούνται στη πιάτσα και δεν αρέσκομαι να μου φορτωθούν. Το post περιλαμβάνει από βιβλία, ταινίες, σανδάλια, κοσμήματα μέχρι και προτάσεις φαγητού. 
Let's start.

Βιβλία
Ναι, ξέρω. Ύφος μπλασέ και φάση "τώρα καλά καλά τελείωσε η εξεταστική και η παράδοση εργασιών, και θες να ανοίξω βιβλίο πέραν του Cosmopolitan ή της αθλητικής εφημερίδας;". Δεν είμαι καλή στο να πείθω, αλλά αν βρεις την ιστορία που σε κινητοποιεί, συγκινεί, εξαγριώνει (δε συνεχίζω για ευνόητους λόγους) θα καταλάβεις ποια είναι η ιδανική τροφή ενός υγιές μυαλού. Το θέμα είναι να κάνεις την αρχή, αυτό ισχύει για τα πάντα, να το θυμάσαι. Έπειτα παίρνεις και παίρνουν το δρόμο τους. Να επισημάνω, πως τα περισσότερα βιβλία τα αγοράζω ηλεκτρονικά από το Public, συμφέρει σε τιμές (ούτε έξοδα αποστολής, ούτε αντικαταβολής). Επίσης, οι εκδηλώσεις βιβλίου ή  διάφορα bazaar είναι μια καλή ευκαιρία για έρευνα αγοράς. Εγώ βάσει αυτών που έχω διαβάσει ξεχωρίζω τα ακόλουθα (τυχαία η σειρά):
                                                                 
Ο μοναχός που πούλησε τη Ferrari του, Robin Sharma
πληροφορίες εδώ
Άκου ανθρωπάκο, Wilhelm Reich
πληροφορίες εδώ
Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, Gabriel Garcia Marquez
πληροφορίες εδώ
Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, Άλκη Ζέη
πληροφορίες εδώ
Το λάθος αστέρι, John Green
πληροφορίες εδώ
Κλείνει το κεφάλαιο βιβλίο και ανοίγει το κεφάλαιο ταινίες και σειρές. 

Ταινίες & σειρές
Να ξεκινήσω από τις σειρές και να ομολογήσω πως δεν έχω δει κανένα επεισόδιο από αυτή την μάλλον εξαιρετική όπως φημολογείται σειρά: Games of Thrones. Ο λόγος; Δεν υπάρχει εξήγηση. 
Κατά καιρούς ξεκινάω διάφορες αλλά κάπου τις παρατάω, η αναμονή του επόμενου επεισοδίου μάλλον με κουράζει παρά μου προκαλεί αγωνία. Για έναν λόγο που δε καταλαβαίνω ή που δε θέλω να παραδεχθώ, είχα κολλήσει με τις βαμπιρίστικες σειρές: True Blood και Vampire Diaries. Έπειτα κινήθηκα προς τις Αμερικανιές: το Homeland ήταν πάνω από το μέτριο, ενώ ο τρίτος κύκλος του American Horror Story ήταν αντάξιο των προσδοκιών μου. Μετά από φίλες επηρεάστηκα και έπεσα στο καλούπι των Pretty Little Liars σχετικά καλή, μιας που δεν ασχολούνται μόνο με γκομενίστικα θέματα και ρούχα, αλλά υπάρχει και μυστήριο. Τελευταία έπεσα στα δίχτυα του The last ship και του Tyrant, ειδικά η τελευταία με εντυπωσίασε. All time classic το Criminal Minds. Μπορείτε να τις δείτε και από τον υπολογιστή σας, όλες όσες αναφέρθηκαν, στο teniesonline.ucoz.com . 
Σχετικά τώρα με ταινίες προτείνω ανεπιφύλακτα (τυχαία σειρά):
Η λίστα μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον αλλά θα τη λήξω εδώ. 
Στροφή 180 μοιρών. Συνεχίζω με καλοκαιρινό μούντ γράφωντας και ποστάροντας φωτος από τα αγαπημένα μου σανδάλια. 

Σανδάλια
Ωραία συντροφιά τα βιβλία και οι ταινίες, αλλά καλοκαίρι βρε παιδιά. Θες να πας για ένα φρέσκο χυμό λεμόνι, ένα κοκτέιλ μια βόλτα με το τετράποδο. Θες άνεση, στυλ, ποιότητα και χειροποίητο; Εγώ τα βρήκα όλα αυτά μαζί εδώ. Την ιστορία του brand Kalliope M. μπορείς να την διαβάσεις εδώ, ενώ το πρωτότυπο βιογραφικό της δημιουργού θα το βρεις εδώ. Δεν την γνωρίζω προσωπικά -ακόμα- αλλά την ανακάλυψα κάπου το καλοκαίρι του 2012, που αναζητούσα χειροποίητα σανδάλια εν όψει του ταξιδιού μου στη Σαντορίνη. Ε από τότε δεύτερο δέρμα. Δεν θα πω τίποτα παραπάνω καθώς μπορείτε να δείτε τη δουλειά της και να διαβάσετε κριτικές που αναρτώνται στη σελίδα της. Μόνο για την Καλλιόπη μια κουβέντα. Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που θαυμάζεις το έξυπνο σχόλιό τους και το τρόπο που αντιμετωπίζουν τα της καθημερινότητας και όχι μόνο. 

Καλοκαίρι 2012
τα σανδάλια εδώ
Καλοκαίρι 2013
τα σανδάλια εδώ
Καλοκαίρι 2014 (με τη φίλη Γεωργία)
σανδάλια εδώ και εδώ
Σε περίπτωση που δεν ανοίγουν τα links μάλλον είναι "κλειστές" οι φωτογραφίες, οπότε πατήστε Like στη σελίδα Kalliope M. και έπειτα δε θα υπάρχει πρόβλημα. Αν υπάρχει, να κάψετε το πισί σας.

Κοσμήματα
 Συνεχίζω με αξεσουάρ και χειροποίητα κοσμήματα. Δεν έχω στάνταρ κι πειραματίζομαι με όλων των ειδών. Τελευταία, κυκλοφορώ πολύ με Μy Piece of Chic, θα τα βρείτε εδώ. H Αλεξία είναι φίλη και συμφοιτήτρια στο μεταπτυχιακό μου. Η φάση είναι παινεύω το σπιτικό μου. Αγαπημένο must του καλοκαιριού το βραχιολάκι ποδιού -χιπστεροκαταστάσεις- .
ποδοβράχιολο εδώ παρέα με Jojo
Εσπαντρίγιες Keep Fred -γιατί ξέρω ότι θα πέσει εκεί το μάτι σου-
Το αγαπημένο μου καλοκαιρινό -και όχι μόνο κολιέ- είναι από τη πολύ καλή φίλη και δημιουργό Νίκη από το ~ Art in Wonderland ~ ~ by Nicky, που θα βρεις εδώ. Η φάση συνεχίζει να είναι παινεύω το σπιτικό μου. Λιγουρεύτηκες τα ρουχαλάκια που φτιάχνει ε; Καημός. 

Σαντορίνη αγαπημένη
το κολιέ εδώ
Αν δεν ανοίγουν τα links κάνε ό,τι είπα και για τα Kalliope M.
Και θα κλείσω αυτό το μπαμπάτσικο post με ΦΑΓΗΤΟ. Πονόδοντος γιοκ φαΐ on. 

Φαγητό
Αναζητάς δροσιστικό καλοκαιρινό ρόφημα. Εγώ είμαι του ξινού και του λεμονιού. Οπότε προτείνω παγωμένη φυσική λεμονίτα. Την συνταγή την κλέβω από την Αργυρώ την γνωστή, αν και όλες παραπλίσιες είναι. Θα την βρεις εδώ. Συνεχίζω με φακοσαλάτα. Εγώ φακές δεν έτρωγα, αλλά απ' όταν έγινα φοιτήτρια ο πειραματισμός ξεκίνησε και οι προτιμήσεις άλλαξαν. Σου προτείνω να το δοκιμάσεις, η συνταγή εδώ. Και θα κλείσω με ντούπερ γλυκό, γνωστό ως Cronuts κάτι μεταξύ κρουασάν και ντόνατς, δες τη συνταγή από την Gourmelita εδώ.
Καλή όρεξη!

υ.γ. Συγχαρητήρια στα παιδιά που ορκίστηκαν, εύχομαι τα καλύτερα.


Μέχρι το επόμενο,
καλές βουτιές.
μικρή Κάρολ.

16/7/14

✖ τα μυστικά


picture taken via weheartit.com

Θερμή καλησπέρα σας.
Ευχαριστώ όσους/-ες μπήκαν στην διαδικασία να αφήσουν κάποιο σχόλιο στο προηγούμενο "εορταστικό" post (και αυτούς/-ές που τα ταχυδρόμησαν μέσω inbox λόγω ντροπής, τζ.). Ο ήλιος του Ιουλίου καλά κρατεί εδώ στη Ρόδο, παρότι προς τα επάνω έμαθα πως ο καιρός δεν ξηγιέται καλά. Δεν περνάει από το χέρι μας, so απόλαυσε την ετεροχρονισμένη βροχάδα και αποτοξινώσου από το baby oil. Απολέπιση τώρα! 

Επηρεασμένη από την αγαπημένη σειρά Pretty Little Liars (αν και έχει αρχίσει να με κουράζει βλ. 5ος κύκλος) είπα να γράψω πέντε μετρημένα πράγματα για τα μυστικά. Αν ήθελες να διαβάσεις κάτι σχετικά με το ψέμα τσέκαρε εδώ. Μια παρένθεση, μιας που λέμε για διάβασμα, προτείνω ανεπιφύλακτα το "Λάθος Αστέρι" του John Green. Ένα βιβλίο όχι για τον καρκίνο, αλλά για τη ζωή (τώρα αυτό από κάπου το έκλεψα, αλλά δε θυμάμαι, anyway). Για την ομώνυμη ταινία θα εκφέρω σύντομα γνώμη, κλείνει η παρένθεση.

Μυστικά. Μεγάλα, μικρά, πονηρά, φιλικά, με ουσία ή ανωμαλία που ποικίλουν σε θεματική ύλη, εύκολα καρυκεύουν την αλήθεια, γεννούν μυθοπλασίες και ανοιγοκλείνουν στόματα. Ας μην δουλευόμαστε και μεταξύ μας. Έχουμε τουλάχιστον μάστερ απόκρυψης πληροφοριών και γεγονότων και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία ανά τα χρόνια. Ο λόγος; Τις περισσότερες φορές, αδιευκρίνιστος και τις υπόλοιπες δήθεν καλή πράξη αποφυγής κάθε ίχνους άλογου πανικού. Ή μπορεί και να ισχύει αυτό που ισχυρίζεται ο Πυθαγόρας "ου πάντα τοις πάσι ρητά". Η δε αποκάλυψη προμηνύει μια new era σε φιλίες, ερωτικά πολύγωνα, οικογενειακής φύσεως ζητήματα, επαγγελματικές σχέσεις με κάθε λογής αντίδραση.

Αν με ρωτάς, μυστικό ή ψέμα, επιλέγω αναγκαστικά το πρώτο. Σίγουρα υπάρχουν πράγματα, καταστάσεις και θέματα που θέλουμε να κρατήσουμε για εμάς και τους εαυτούς μας. Άντε και τους ψυχολόγους μας, στη καλύτερη των περιπτώσεων. Το να μη μιλάς καθόλου από το να λες άρες μάρες κουκουνάρες είναι σαφώς πιο πρακτικό και μάλλον πιο ανώδυνο σε πομπό και δέκτη. Η αλήθεια για το ποιοι είμαστε, τι σκεφτόμαστε και τι πραγματικά θέλουμε, νιώθουμε και αγωνιούμε είναι μυστική. Τα λόγια και οι πράξεις μας εύκολα και πολλές φορές συνειδητά και ηθελημένα παρερμηνεύονται με απώτερο σκοπό την εξυπηρέτηση του μυστικισμού της πραγματικής μας ταυτότητας.

Είναι λίγα τα άτομα που θα καταφέρουν να σπάσουν τον κλοιό της μυστικότητας που περιβάλει τη ζωή σου και όλα όσα έχεις συμπεριλάβει σ' αυτήν. Σκέψου πως μια μυστική ζωή συνεπάγεται μοναχικότητα και αποξένωση, που σε μικρές ποσότητες μπορεί να μην είναι τόσο άσχημο όσο ακούγεται, αλλά για μια ολόκληρη ζωή, όση και αν είναι αυτή, είναι ένα τραγικό μηδενικό. Η εμπιστοσύνη, άλλωστε, δεν είναι αυτοδημιούργητη. Καλλιεργείται πάντα στα ζυγά με διαρκή αλληλεπίδραση. Δυστυχώς, όλα πια τα θεωρούμε ζητήματα ατομικισμού και πέφτουμε στην παγίδα του "να κρατήσω κάτι και για 'μένα" με αποτέλεσμα "που πήγαν όλοι/-ες;".

Κλείνω με τον André Malraux που με βρίσκει σύμφωνη με τα προλεγόμενα "η αλήθεια ενός ανθρώπου είναι κυρίως αυτό που κρύβει". Εγώ πάλι, σαν αδιάκριτη γαϊδούρα, προσθέτω  και τη σημασία του τι και από ποιον το κρύβει. Μυρίζομαι ζητήματα επιλογής, εσύ τι θαρρείς;

μικρή Κάρολ.

10/7/14

❶ χρόνος




Καλησπέρα σας!
Πολύ καιρό έχετε να διαβάσετε κάτι από 'μένα και κατανοώ τη στέρησή σας. Μάλλον χαίρομαι που δε διάβασα για ομαδικές αυτοκτονίες και απεργίες πείνας.Υποχρεώσεις, όπως πολύ καλά γνωρίζετε. Ολοκληρώθηκαν, ωστόσο, ελπίζω με κάποια δόση επιτυχίας και επιτέλους βρίσκομαι στο όμορφο νησί της Ρόδου για τις προγραμματισμένες διακοπές μου. Δεν θα μιζεριάσω, γιατί νιώθω τυχερή που έχω τη δυνατότητα να μιλάω για διακοπές την ίδια ώρα που κάποιοι δεν απολαμβάνουν καν πόσιμο νερό. Τέλος πάντων, συνεχίζω.

Τον Ιούλη του 2013 δημιούργησα σχεδόν με απόλυτο αυθορμητισμό το blog "μικρή Κάρολ" , που στη συνέχεια εξελίχθηκε ως έχει σήμερα με αρκετές ακόμα θεωρώ δυνατότητες βελτίωσης για το προσεχές μέλλον. Άλλωστε, ποιος/-α αρκείται με ευχαρίστηση στα ήδη έχοντα; Ήταν μια ιδέα της καλοκαιρινής ανάπαυλας, που να σου πω την αλήθεια δεν έχω μπει στη διαδικασία να αξιολογήσω μέχρι σήμερα, και που δε βρίσκω το λόγο να το κάνω ακόμα. Για εμένα δεν ήταν τόσο να μοιράζομαι όσα με απασχολούσαν, όσο να αποδέχομαι αυτά που ήδη πιστεύω πάνω σε θέματα της καθημερινότητας και όχι μόνο, πολλές φορές κάπως άκομψα, χωρίς ωστόσο ενδείξεις προσυλητισμού. Λαμβάνω μονάχα ως ένα είδος αξιολόγησης αυτό που μια φίλη εκεί έξω μου είπε βλέποντας τη διαμόρφωση του ιστολογίου και διαβάζοντας αργότερα μερικά από τα posts "αυτό είναι Κάρολ τέλος". Και όπως καταλαβαίνεις ψωνίστηκα σε αρκετό βαθμό, ώστε να έχω και μελλοντικές βλέψεις. Για όσες/ους δε με ξέρουν προσωπικά σίγουρα θα έχουν σχηματίσει μια ΑΒΓ γνώμη μέσα από 'δω που δεν υπάρχει λόγος να διαψεύσω ή να επιβεβαιώσω. Η αυθεντικότητα της πρώτης επαφής λένε πως είναι από τα πιο ισχυρά στερεότυπα προς αλλαγή και δε θέλω παρτίδες για την ώρα.

Αναμφίβολα, κάποια posts δημιούργησαν περισσότερο ντόρο από κάποια άλλα. Μα ποιας θάλασσας τα νερά είναι για πάντα ήρεμα; Σίγουρα κάποια ήταν πιο ενδιαφέροντα από κάποια άλλα και τα συναφή. Προσωπικά γούστα συζήτηση κομμένη. Η ποικιλία θεμάτων θα συνεχίσει να καθορίζει την ύπαρξη του ιστολογίου, γιατί πολύ απλά η ζωή δεν είναι μονοποικιλιακή ούτε και μονοδιάστατη. Καλό θα ήταν να το προσομοιώσουμε αυτό και στο τρόπο που αντιμετωπίζουμε καταστάσεις κάθε φύσεως, επιλύουμε κάθε λογής πρόβλημα και απαντάμε σε κάθε κρίσιμο ερώτημα. Δεν είμαι ειδική ούτε αλά φιλοσοφικέ τύπος που επιζητά το ξεκαθάρισμα του σωστού και του λάθους.
Συμβιβάζομαι με ό,τι με ικανοποιεί.
Ψάχνω για το κατάλληλο, όχι το αυστηρά σωστό.

Θα χαιρόμουν να μου γράψεις στα σχόλια εδώ ή στο Facebook πιο από τα posts ξεχωρίζεις και γιατί.

Ευχαριστώ για την υποστήριξη (ξέρουν αυτοί και αυτές) για το ξεκίνημα και τη συνέχεια μου.
Ένας χρόνος μαζί αλλά και χώρια. 
Ένας χρόνος εγώ, εσύ και αυτό.

(σβήσιμο κεριού της εικόνας παραπάνω & ευχή)

Μείνε συντονισμένος/-η  γιατί τα καλύτερα περιμένουν να τα καλωσορίσεις. 
Σούπερ-ντούπερ καλοκαίρι,
μικρή Κάρολ.