all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

11/4/14

✑ οι υποχρεώσεις


picture taken by weheartit.com


Γεια χαρά σας!
Είπα πριν φύγω για το εξωτικό νησί της Ρόδου ενόψει των διακοπών του Πάσχα να γράψω ένα post μιας και θα κάνουμε ένα α' χρονικό διάστημα να τα πούμε. Διακοπές, αχ και να ήταν οι καλοκαιρινές! Αλλά δεν πτοούμαι, ένας μήνας μας χωρίζει από τον Ιούνιο, τζα-τζα-τζα. Η επιστροφή του Ασώτου στο σπίτι με μια υπέρβαρη βαλίτσα υποχρεώσεων, αλλά και πάλι δεν πτοούμαι καθώς θα έχω τα πάντα όλα συγυρισμένα (βλ. κρεβάτι) και φαγητάκι μαγειρεμένο. Συνεπώς, μερικές έννοιες αποχωρούν για 12-15 μέρες από το μικρό κεφάλι μου.

Υποχρεώσεις- διακοπές- deadlines. Καταστροφικότατο. Το κλισέ πρόγραμμα είναι το ακόλουθο: πας στο υποτιθέμενο μέρος διακοπών, αφιερώνεις τη πρώτη μέρα σε συναντήσεις κορυφής και έπειτα κλειδαμπαρώνεσαι στο δωμάτιο έχοντας για παρέα, στη καλύτερη των περιπτώσεων, ένα κρουασάν,έναν μισο-παγωμένο γαλλικό καφέ και το φατσοβιβλίο, Facebook ανά τον κόσμο, ανοικτό. Και σε ρωτώ, πόσο επί τις εκατό σε ικανοποιεί αυτή η κατάσταση; Επειδή, έχω αγοράει όλο αυτό το ονειρεμένο πακέτο διακοπών ουκ ολίγες φορές, σε πληροφορώ πως το ποσοστό δεν ξεπερνά το 30-35% . Βέβαια από την άλλη, το ποσοστό επιτυχίας τακτοποίησης των υποχρεώσεων είναι στατιστικά σημαντικό, να λέμε και την αλήθεια μας. 

Μα τον Βούδα, σύνελθε. Είναι αποδεκτό να θέλουμε να το ρίξουμε έξω κάποιες φορές και να εκκρεμούν διάφορα που πιέζουν. Αδιαμφισβήτητες είναι και οι τύψεις που αισθανόμαστε την επόμενη/-ο μέρα-εβδομάδα-μήνα για εκείνο το τεμπέλικο ντουζάκι. Και σε ρωτώ γιατί; Όσο θα ζεις ως ανθρώπινο λογικό ον -για τη μετ' αθάνατο ζωή δεν γιγνώσκω τι θα απογίνεις- θα έχεις υποχρεώσεις. Τώρα που το εμπέδωσες έχεις δύο επιλογές: αυτοκτονία ή συμβιβασμός. Η ανεβασμένη ή έστω ισορροπημένη ψυχολογία είναι το κλειδί της όποιας επιτυχίας, γράφουν οι πιο επιστήμονες από 'μένα. Άργησα, αλλά συνειδητοποίησα πως η συνταγή είναι απλή με τρία μονάχα -βασικά- συστατικά. Η δοσολογία χάρισμά σας (κερνάω σήμερα λέμε!).

Προγραμματισμός-οργάνωση, (μαθαίνω να) λέω "όχι" , και ζωντανή διάθεση για εξέλιξη. Ας τα πιάσουμε ένα-ένα: προγραμματίζω και οργανώνω τι έχω να κάνω, εφόσον βέβαια είμαι πλήρως ενημερωμένη/-ος για το τι έχω να κάνω και ποιο είναι το χρονικό περιθώριο κατάθεσής του. Υπολογίζω το ποσοστό δυσκολίας και ποια βήματα θα ακολουθήσω προκειμένου να ολοκληρωθεί, έτσι δημιουργώ ένα απλό ή και πιο "φορτωμένο" πλάνο-σχεδιάγραμμα. Λογικό είναι μερικές φορές είτε να υπερεκτιμούμε είτε να υποτιμούμε τις δυνατότητές μας, οπότε καλό είναι να μπορούμε να προβλέψουμε τι γίνεται και στις δύο περιπτώσεις (α. να ολοκληρώσω την υποχρέωση νωρίτερα -> πάρτι.- β. να καθυστερήσουμε-> πρόβλεψη προθεσμίας στο πλάνο μας.). Συνεχίζω με αυτή τη μαγική δισύλλαβη λέξη "όχι". Τις οχιές δεν πρέπει να τις μοιράζουμε αβέρτα κουβέρτα και φυσικά όχι μόνο στους άλλους αλλά και στον πριγκιπένιο εαυτό μας. Διάβασα ένα άρθρο και το βρήκα pretty true, ρίξε μια ματιά εδώ: ΟΧΙ. Τέλος, να έχεις κατά νου πως οι υποχρεώσεις και οι εργασίες και όλα τα συναφή σουξουμουξου βραχιολάκια δεν γίνονται για εκείνα τα ξακουστά πράσινα άλογα και τις νύχτες με πανσέληνο. Η θέση που έχεις συνεπάγεται από μόνη της κάποιες υποχρεώσεις. Η ολοκλήρωσή τους προφανώς σημαίνει μια προσωπική-επαγγελματική εξέλιξη. Όλο αυτό συγκαταλέγεται στα συν, άρα πρέπει να το αντιμετωπίζεις με συν. Η ψυχολογία που προλόγισα παραπάνω.

Μωρέ μην είστε μίζερες/-οι. Γευτείτε ακόμα και την πιο βαρετή εμπειρία σαν κάτι μοναδικό γιατί πολύ απλά σήμερα τα λέμε και αύριο τα κλαίμε. Βάλε μουσική, κάτσε δίπλα σε ανοικτό παράθυρο με τον ήλιο να σε προκαλεί για παιχνίδια και φόρεσε τα δυνατά σου. Νταξ; Και πες ότι τα κάνουμε όλα αυτά και μας σαλεύει και λίγο και εντυπωσιαζόμαστε παραπανίσια και εν τέλει ο "αξιολογητής" δε συνάδει με όλο αυτό. Νταξ, συμβαίνει και αυτό. Μια κακή κριτική, ένα καλύτερο project αργότερα. Ήμουν στο δημοτικό όταν για πρώτη φορά άκουσα το απόλυτο σλόγκαν: η αποτυχία είναι μια καθυστερημένη επιτυχία. Και πως να το κάνουμε βρε αδέρφια, δεν είμαστε ρομποτάκια.

Κλείνω με Αϊνστάιν, γιατί την είδα πολύ έξυπνη σήμερα : "Είναι υποχρέωση κάθε ανθρώπου να δώσει πίσω στον κόσμο τουλάχιστον το ισοδύναμο αυτού που έχει πάρει από αυτόν.Αναστοχαστείτε ελεύθερα.

Καλή Ανάσταση.

μικρή Carol.