all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

22/1/14

± οι στόχοι



picture taken by weheartit.com


Καλώς ήρθατε, λοιπόν, και φέτος στον μικρόκοσμό μου. 
Ομολογουμένως πιο καθυστερημένη πεθαίνεις. 
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, έτσι δε χαζολένε όλες/-οι οι αργοπορημένες/-οι; Πολλά μου έπεσαν και γυροφέρνω να τα καταφέρω. Ωστόσο, κάνω ένα διάλειμμα και σου ετοιμάζω το πρώτο ολόφρεσκο post για το 2014. Να επισημάνω, μονάχα, πως το στυλ του blog δε πρόκειται να αλλάξει. Εγώ γράφω, εσύ γράφεις και όλες/-οι προβληματιζόμαστε για τη στροφορμή των περιστρεφόμενων σωμάτων. 

Περίοδος εξεταστικής και οι προθεσμίες για τις τελικές εργασίες κοντοζυγώνουν. Ξεφορτώθηκα δύο και μου μένουν ακόμα δύο και ένα τεστ-άκι στο SPSS. Καμία ελπίδα, δηλαδή. Παρόλα αυτά, δε το βάζω κάτω, υπομονή, πείσμα, κλεισούρα και τσαγάκι. Ελπίζω εσείς να είστε σε καλύτερη φάση, αλλά άμα είστε, μη μου το πείτε, θα σας φθονήσω οικτρά. Ξηγηθήκαμεν; 
Άντε πάμε στο ζουμί.

Νέο έτος και δίχως resolution που πας στα αναμμένα κάρβουνα; Διότι άμα δε βρεις λίγο χρόνο μέσα στον  Γενάρη να αναρωτηθείς τι, πως και γιατί, θα παιχτεί φέτος πως κοιμάσαι ήσυχη/ος τα βράδια; Ανέκαθεν ήμουν άτομο αγχώδης και δεν το είχα και πολύ με τον προγραμματισμό και την οργάνωση των ρεόντων πραγμάτων. Ό,τι γίνει, καλοδεχούμενο. Αμ δεν είναι έτσι πάντα και για τα πάντα. Είτε αφήνουμε στη τύχη είτε αποφασίζονται από διαμεσολαβητές πράγματα για τα οποία είμαστε οι κατεξοχήν συντονιστές. Κακά τα ψέματα, ζωή σου, στόχοι σου, αποφάσεις σου. Μια δεύτερη γνώμη υπό την επικάλυψη της συμβουλής, δεν έβλαψε καμία/κανέναν, από όσο γνωρίζω βέβαια. 

Βάζοντας στόχους σαν κάπως να θυμώνουμε με τους εαυτούς μας. Το αντιμετωπίζουμε σαν μια διαδικασία "αιτιολόγησης" για το πόσο ανεύθυνοι φανήκαμε. Ο εγωιστικός θυμός γίνεται πιο έντονος σε περιπτώσεις που αυτό που επιδιώκαμε να πετύχουμε το έχουμε αφήσει στην αναμονή εδώ και αρκετό καιρό. Επενδύουμε πολλή ενέργεια στην ανάκτηση δυνάμεων από την προηγούμενη μη επιτεύξιμη στοχοθεσία και αδρανούμε στην εκκίνηση μιας νέας. Μένοντας, έτσι, προσκολλημένοι στα όσα έγιναν ή δεν έγιναν. Σημαντικός, ο απολογισμός, τα είπαμε αυτά, το θέμα είναι από εκεί και πέρα να τα βγάλουμε εις πέρας. Τα αρνητικά συναισθήματα είναι ως ένα βαθμό δεκτά, αρκεί να μην επηρεάζουν συστημικά την ισορροπία μας. Άλλωστε, αν η διαδικασία στοχοθεσίας γίνει μέσα σε ένα τέτοιο κλιματικό πλαίσιο, αλήθεια, σε τι βαθμό οι στόχοι που θα θέσουμε είναι ανάλογοι των πραγματικών αναγκών ειδικότερα και των επιθυμιών μας γενικότερα; 

Η αυστηρότητα που αντιμετωπίζουμε το όλο θέμα είναι προβληματική, επίσης. Σίγουρα χρειάζεται να είμαστε ειλικρινείς και ως επί το πλείστον σοβαροί καθώς ορίζουμε τους στόχους για το τάδε χρονικό διάστημα, αλλά η αυστηρότητα μας οδηγεί σε ακρότητες και τα άκρα μόνο θετικά αποτελέσματα δεν φέρουν, ιστορικά αποδεδειγμένο. Σαν άνθρωποι εκ φύσεως είμαστε πολυπράγμονες. Καλό ή κακό, εξαρτάται πως το διαχειρίζεται η καθεμιά / ο καθένας. Αν λοιπόν, είμαστε αυστηροί και πολυπράγμονες δυο πιθανότητες υπάρχουν: α. θα γίνουμε ζόμπι παρακαλώντας το 24ωρο να αυξηθεί κατά 2-3 ώρες (κοντοζυγώνω στη μετάλλαξη) και β. θα επιτύχουμε τα πάντα με τη βοήθεια της Παναγίτσας της Γουαδελούπη, ωστόσο θα διέπονται από πλήρη προχειρότητα και δε θα αντιπροσωπεύουν αυτό που πραγματικά επιδιώκαμε αρχικά. Συνεπώς, μήπως θα ήταν καλό να προσεγγίζουμε κάθε φορά 2-3 αντί 20-25 στόχους και να ορίζουμε ένα περίγραμμα κινήσεων και όχι με ιατρική σαφήνεια την κάθε μας κίνηση; Άνθρωποι είμαστε, μια μέρα θα το ρίξουμε έξω. Ας έχουμε την δυνατότητα της "από Δευτέρα" στρατηγικής, ώστε να φτάσουμε στην Ιθάκη μας.

Οι στόχοι μου ή οι στόχοι τους; Όπως σου έγραψα και πιο πάνω για τη ζωή μας ως πότε θα αποφασίζουν άλλοι; Και πόσο καλά μας γνωρίζουν οι δήθεν άλλοι; Αναστοχαστείτε το, ακόμα και από τους ίδιους μας τους γονείς έχουμε μυστικά ή τους έχουμε "μπουκώσει" με τυχόν παραλλαγές αλήθειας. Σε αυτό το κομμάτι ναι, η αυστηρότητα είναι αποδεχτή. Η λογοδότηση δε κρίνεται αναγκαία, αλλά μεταξύ μας είναι ευχάριστο να ανακοινώνεις σε πολύ δικά σου άτομα τι σκοπεύεις να κάνεις στο εγγύς μέλλον και πως θα το δρομολογήσεις. Άλλωστε, τέτοια άτομα σου παρέχουν τυχόν χέρια βοηθείας αλλά κυρίως αποθέματα ψυχολογικής υποστήριξης, που μεταξύ μας, την έχουμε ανάγκη σε κάτι ώρες  τύπου "ας ανοίξει η γη να με καταπιεί".  

Ίδιοι στόχοι, διαφορετικοί άνθρωποι, πολλαπλοί τρόποι επίτευξης.Μικροί ή μεγάλοι, ρεαλιστικοί ή ολίγον τι απροσέγγιστοι με γυμνό μάτι, πολλοί ή λίγοι, μεγάλης ή μικρής σημασίας, οφείλουμε να τους να εναρμονίσουμε με την ταχύτητα της δυναμική μας. 
Δε πιστεύω σε αυθύπαρκτους λόγους ύπαρξης των ανθρώπων, 
πιστεύω όμως στο λόγο που δίνουμε εμείς στην ύπαρξή μας. 
Ψάχνεσαι;  





*υ.γ. κερνάω τσαγάκι για ομαδικό διάβασμα εις τας Κεντρικάς Βιβλιοθήκης Π.Θ.
**υ.γ. καλή τύχη σε όλους/-ες τους παθόντες/παθούσες της πανδημίας της εξεταστικής περιόδου. 


μικρή Carol.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου