all monsters are HUMAN.

never be afraid to sit a while and think.

9/12/13

☝τα απωθημένα




Καλώς σας βρίσκω πάλι στο γνωστό μας άτυπο ραντεβού. 
Ελπίζω να είστε όλες/-οι καλά και να μην μιζεριάζετε σε υπερβολικό βαθμό για τον παγετό που επικρατεί εκεί έξω. Έρχονται Χριστούγεννα, άλλωστε, ας μας κυριεύσει λίγο αυτό το περιβόητο καλοκάγαθο  πνεύμα τους. Άκουσα κάτι για χιόνια σε όλη την Ελλάδα από την Τετάρτη, οπότε λάβετε τα απαραίτητα μέτρα και βοηθήστε όπως μπορείτε τους άστεγους που πλήττονται εκεί έξω όσο κανένας άλλος. Μια παρένθεση, όταν μιλάω για άστεγους εννοώ όλες τις ψυχούλες (βλ. αδέσποτα εγκαταλελειμμένα ζωάκια).

Δε θα σας κουράσω με την πολυλογία μου σε αυτό το post. Όπως είδατε και από τον τίτλο θα ασχοληθώ με ένα χιλιοειπωμένο θέμα της καθημερινότητας. Νομίζω πως το έχω αναφέρει και καμιά 3-4 φορές σε προηγούμενα post μου. Απωθημένα λοιπόν. Για τις/τους περισσότερες/-ους κάτι ονειρικό που δεν είχαν γιατί δεν μεσολάβησαν οι κατάλληλες, μάλλον ευεργετικές, προϋποθέσεις. Για τις/τους υπόλοιπες/-ους κάτι μελανό που τους ανασύρει άσχημα διλήμματα στη μνήμη τους και συγκρίνει τις επιλογές με τις επιθυμίες. Δε θα επεκταθώ στο θέμα επιθυμίας-επιλογής, δεν είμαστε μωρά, για να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει (πάντα και σε όλα) γραμμική σχέση μεταξύ των δύο παραπάνω ουσιαστικών. 

Να ξεκαθαρίσω, πως έχουμε ποικιλία απωθημένων και δεν επικεντρώνομαι μόνο στα ερωτικά. Δε ξέρω σε ποια από τις δυο κατηγορίες ανήκετε και πως αντιμετωπίζετε τα όποια απωθημένα σας, αλλά λαμβάνω ως δεδομένο πως λίγο πολύ όλες/-οι έχετε βρεθεί αντιμέτωποι με τα διλήμματα που φέρει μια διαδικασία επιλογής. Είναι αλήθεια πως επιλέγουμε συνήθως με βάσει αυτό που μας ταιριάζει τη δεδομένη στιγμή, χωρίς αυτό, όμως, να είναι ένας γενικευμένος κανόνας. Πράττουμε και διαλέγουμε αυτό έναντι κάποιου άλλου. Νομίζω, πως στην ηλικία που έχουμε φτάσει είναι πλέον αντιληπτό πως δεν δύναται να είμαστε κυρίαρχοι σε όλα και για όλα. Το θέμα είναι πόσο συνειδητοποιημένοι είμαστε πως κάναμε το σωστό και δεν πήραμε το λάθος δρόμο. Αναμφίβολα, υπάρχει μεγάλη ασυμφωνία στο τι είναι σωστό και τι λάθος, θα μείνω στην υποκειμενικότητα του θέματος. 

Επειδή είμαστε άνθρωποι, και η ανθρωπινή υπόστασή εγκρίνει τα παιχνίδια του μυαλού συχνά πυκνά αλλά σχεδόν πάντα με κάποιο συναφές ερέθισμα, γυρνάμε πίσω εκεί στην αρχή του διλήμματος, εκεί που αναρωτιόμασταν τα θετικά και τα αρνητικά της μιας και της άλλης επιλογής. Εκεί που ακόμα δεν είχαμε προβλέψει την παρούσα κατάσταση ούτε τις προβλεπόμενες συνέπειες. Η ανθρώπινη υπόσταση μας επιτρέπει και να μετανιώνουμε. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Αν γνωρίζαμε εξαρχής το παιχνίδι θαρρώ πως λίγο ενδιαφέρον θα είχε και ακόμα πιο μίζεροι θα ήμασταν (απορώ πόσο πιο πολύ).

Τα απωθημένα για τον άλφα βήτα λόγω μπορεί να μας κρατάνε πίσω, μπορεί να  βοηθούν, να μας καθοδηγούν και να μας υπενθυμίζουν τις επιλογές μας. Σε κάθε περίπτωση είναι δημιουργήματα δικά μας και πορεύονται μαζί μας, είτε ξύπνια είτε υπνοβατώντας. Θεωρώ πως τους δίνουμε τόση μεγάλη και σκοτεινή αξία, γιατί αν είχαμε επιλέξει αυτά έναντι των άλλων ίσως να μην ήμασταν τώρα στη φάση που είμαστε. Τα βλέπω σαν δικαιολογία αποφυγής από την πραγματικότητα. Είναι μια πλάνη του ανθρώπου να στηρίξει κάπου τις "λάθος" (αν υπάρχει λάθος & σωστό) επιλογές του. Θεωρούμε πως κάπως εξαγνίζουμε την ατυχία μας και πως είχαμε κάποτε την ευκαιρία αλλά δεν την αρπάξαμε. Τι καιροσκοπικό αμάρτημα. Πραγματικά, υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι εκεί έξω που πιστεύουν πως οι επιλογές τους, τους έκαναν αυτό που είναι. Εγώ πάλι τους απαντώ πως τα διλήμματα μας δημιουργούν.

Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να δεχτώ πως δεν μπορείς να κάνεις το δεύτερο και το τρίτο βήμα στη ζωή σου γιατί έχεις το όμικρον και το γιώτα απωθημένο στο μυαλό σου. Γιατί έχουμε αυτή τη μανία με τα πισωγυρίσματα; Η οπισθοχώρηση σπάνια είναι η καλύτερη λύση. Δε σε λέω δειλό, αλλά αν πιστεύεις πως το απωθημένο σου σε εκδικείται, προχώρα μπροστά και αφήσου σε μια τυχαία συνάντηση. Μην παριστάνεις πως όλα τα πράγματα στη ζωή απαιτούν σκέψη, κάπως έτσι έφτασες στην άθλια κατάστασή σου. 

Ας κλείσουμε λίγο τα μάτια και ας νιώσουμε την ελευθερία της σκέψης.
Δεν την νιώθεις;
Φίλη/-ε μου δεν φταίνε τα απωθημένα σου.
Δεν είναι αυτά η φυλακή σου.
Ο αστάθμητος εγωισμός σου, αυτός είναι που σε προκαλεί.


υγ. Καλή σταδιοδρομία σε μία φίλη που πήρε το πτυχίο της!

μικρή Carol.

1 σχόλιο: